Iwet Łałowa


Iwet Łałowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Iwet Mirosławowa Łałowa-Collio, bułg. Ивет Лалова (ur. 18 maja 1984 w Sofii) – bułgarska lekkoatletka, specjalizująca się w biegach sprinterskich.

Trzykrotna uczestniczka igrzysk olimpijskich – w 2004 była czwarta w biegu na 100 metrów oraz piąta w biegu na 200 metrów, w 2008 na obu tych dystansach odpadła w eliminacjach, a w 2012 dotarła do półfinałów obu biegów. Startowała w mistrzostwach świata oraz mistrzostwach Europy. Złota medalistka halowego czempionatu Starego Kontynentu oraz mistrzostw Europy na stadionie. Wielokrotna medalistka mistrzostw Bułgarii[1], rekordzistka kraju[2] i reprezentantka w pucharze Europy i drużynowych mistrzostwach Europy.

Pochodzi ze sportowej rodziny – jej ojciec Mirosław był w 1966 mistrzem Bułgarii w biegu na 200 metrów[1], a jej matka także uprawiała lekkoatletykę[3]. Jej życiowym partnerem jest włoski sprinter Simone Collio[4]. We wrześniu 2013 para pobrała się[5].

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Początki | edytuj kod

Na stadion w Sofii w 1996 przyprowadził ją ojciec – po czterech latach treningu zdobyła złoty medal halowych mistrzostw Bułgarii w biegu na 60 metrów pokonując starsze rywalki[3]. W 2001 zadebiutowała na imprezie międzynarodowej – podczas mistrzostw świata juniorów młodszych odpadła w półfinale biegu na 100 metrów oraz zajęła czwartą lokatę w biegu na 200 metrów[6]. Rok później na mistrzostwach świata juniorów dotarła do półfinału biegu na 100 metrów[7]. Zimą 2003 doznała kontuzji łamiąc palce u rąk[3]. Na początku czerwca tego roku ustanowiła rekord Bułgarii juniorek przebiegając 100 metrów w czasie 11,14 – był to najlepszy wynik na świecie w tej kategorii wiekowej[3]. Duży sukces odniosła w 2003 zostając w Tampere mistrzynią Europy juniorek w biegach na 100 i 200 metrów[8].

2004 – 2007 | edytuj kod

19 czerwca 2004 podczas zawodów I ligi pucharu Europy w Płowdiwie przebiegła 100 metrów w 10,77 ustanawiając nowy rekord Bułgarii[2] oraz nowy rekord Europy młodzieżowców. Wynik Bułgarki był wówczas piątym wynikiem w historii tej konkurencji, najlepszym rezultatem w całym 2004 roku[9] oraz najlepszym rezultatem osiągniętym przez kobietę w XXI wieku[10]. Kilka tygodni później na Stadionie Olimpijskim w Atenach zajęła czwarte miejsce w biegu na 100 metrów osiągając wynik 11,00 (wygrała Białorusinka Julija Nieściarenka z czasem 10,93) oraz piąte w biegu na 200 metrów z czasem 22,57 (wygrała Jamajka Veronica Campbell z czasem 22,05)[11]. Były to największe sukcesy bułgarskiego kobiecego sprintu w historii[3]. Zimą 2005 została halową mistrzynią Europy w biegu na 200 metrów ustanawiajac w Madrycie rekord Bułgarii czasem 22,91[12]. Kariera Bułgarki załamała się latem 2005 podczas mityngu w Atenach – podczas rozgrzewki lekkoatletka wpadła na innego sportowca i złamała nogę[10]. Po urazie nie startowała w sezonie 2006 – w tym też roku podczas mistrzostw Europy w Göteborgu została wybrana na czteroletnią kadencję do Rady Zawodniczej przy European Athletics[13][14]. Do sportu wróciła w 2007, a na mistrzostwach świata w Osace dotarła do ćwierćfinału[15]. Na koniec roku była siódma w biegu na 100 metrów podczas światowego finału lekkoatletycznego[16].

2008 – 2012 | edytuj kod

Dotarła do półfinału biegu na 60 metrów w czasie halowych mistrzostw świata[17]. Sukcesów z igrzysk olimpijskich w Atenach nie powtórzyła w Pekinie – podczas igrzysk w Chinach odpadła już w eliminacjach biegów na 100 i 200 metrów[18]. Bez sukcesów reprezentowała Bułgarię na mistrzostwach świata w Berlinie latem 2009[19]. Podobnie jak dwa lata wcześniej, w marcu 2010, dotarła do półfinału halowych mistrzostw globu[20]. Kilka miesięcy później na mistrzostwach Europy wystąpiła w biegu na 100 metrów i sztafecie 4 × 100 metrów odpadając, w obu konkurencjach, już w eliminacjach[21]. Na początku lipca 2011 dobyła dwa złote medale (w biegu na 100 metrów i sztafecie 4 × 100 metrów) na mistrzostwach krajów bałkańskich[22] – w biegu na 100 metrów osiągnęła swój drugi najlepszy wynik w karierze – 10,96[23]. W finale biegu na 100 metrów podczas mistrzostw świata w Daegu zajęła siódmą lokatę[24][25]. Na koniec sezonu 2011 została wybrana – wraz z tureckim oszczepnikiem Fatihem Avanem – najlepszą lekkoatletą krajów bałkańskich[26].

Finalistka halowych mistrzostw świata. W czerwcu 2012 została w Helsinkach mistrzynią Europy w biegu na 100 metrów[27]. Podczas igrzysk olimpijskich w Londynie dotarła do półfinałów w biegach na 100 i 200 metrów.

Osiągnięcia | edytuj kod

Sprinterka podczas mistrzostw świata w Berlinie (2009) Iwet Łałowa i Ołesia Powch podczas mistrzostw Europy w Helsinkach (2012)

Rekordy życiowe | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Bulgarian Championships, gbrathletics [dostęp 2011-07-03]  (ang.).
  2. a b Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość – Sandomierz: 2007.
  3. a b c d e Biography, ivetlalova.com [dostęp 2011-07-03]  (ang.).
  4. L’ uomo più veloce di Milano 'Il mio segreto è donna’, repubblica.it [dostęp 2011-07-03]  (wł.).
  5. Fiori d’arancio per Collio e Lalova, FIDAL.it [dostęp 2013-09-23]  (wł.).
  6. World Youth Championships 2001 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-03-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  7. World Junior Championships 2002 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-03-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  8. European Junior Championships 2003 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-03-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  9. 100 Metres 2004, iaaf.org [dostęp 2011-07-03]  (ang.).
  10. a b BobB. Ramsak BobB., Lalova making a steady recovery, iaaf.org [dostęp 2011-07-03] [zarchiwizowane z adresu 2012-10-20]  (ang.).
  11. OG Athína GRE 20 – 29 August 2004, tilastopaja.org [dostęp 2011-07-03]  (ang.).
  12. EC Madrid ESP 4 – 6 March Indoor, tilastopaja.org [dostęp 2011-07-03]  (ang.).
  13. Top European stars meet in Lausanne, European Athletics [dostęp 2011-07-03] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-10]  (ang.).
  14. JanuszJ. Rozum JanuszJ., Pyrek i Plawgo kandydatami do Komisji Zawodniczej w EA, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2011-07-03]  (pol.).
  15. WC Osaka JPN 25 August – 2 September / 11th World Championships, Nagai Stadium, tilastopaja.org [dostęp 2011-03-18] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-23]  (ang.).
  16. 2007 IAAF World Athletics Final – 100 Metres – W Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 3 lipca 2011].
  17. 2008 IAAF World Indoor Championships – 60 Metres – W Semi-Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 3 lipca 2011].
  18. Olympic Games, National Stadium – „Bird’s Nest” Beijing CHN 15 – 24 August 2008, tilastopaja.org [dostęp 2011-07-03] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-23]  (ang.).
  19. Bulgaria – Athletes participating per day, berlin.iaaf.org [dostęp 2011-07-03]  (ang.).
  20. WC Doha QAT 12 – 14 March Indoor, tilastopaja.org [dostęp 2014-06-29] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-23]  (ang.).
  21. EC Barcelona ESP 27 July – 1 August 2010 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 27 lipca 2010].
  22. BalkanC Sliven BUL 2 – 3 July 2011 / 64th Balkan Athletic Championships, tilastopaja.org [dostęp 2011-07-03] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-23]  (ang.).
  23. Skrót informacji ze świata, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2011-07-04]  (pol.).
  24. 2011 IAAF World Championships – Women’s 100 m, daegu2011.iaaf.org [dostęp 2011-12-03]  (ang.).
  25. DavidD. Martin DavidD., Women’s 100m – Final – Jeter finally strikes gold, daegu2011.iaaf.org [dostęp 2011-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2012-08-01]  (ang.).
  26. Turkey’s Avan and Bulgaria’s Lalova are the 2011 Balkan athletes of the year, European Athletics [dostęp 2011-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2011-12-06]  (ang.).
  27. Golden girl Lalova is glad all over, European Athletics [dostęp 2012-06-29] [zarchiwizowane z adresu 2013-01-13]  (ang.).

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Iwet Łałowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy