Izosylabizm


Izosylabizm w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Izosylabizm – rodzaj sylabizmu polegający na występowaniu jednakowej liczby sylab we wszystkich wersach, np. we fraszce Marii Jasnorzewskiej-Pawlikowskiej Mól:

Mól ogląda mód żurnale I podziwia suknie, szale, Pomrukując: zobaczymy, Co będziemy jeść tej zimy.

Izosylabizm nadaje wierszowi bardzo równomierny rytm, dlatego często występuje w tekstach śpiewanych. Nie wszystkie wiersze nazywane sylabicznymi są w rzeczywistości stuprocentowo izosylabiczne. Dzieje się tak dlatego, że użycie rymu męskiego z reguły skraca wers o jedną sylabę[1]. Widać to na przykład w Pieśni filaretów Adama Mickiewicza.

Przypisy | edytuj kod

  1. Wiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 52-53.

Bibliografia | edytuj kod

  1. Stanisław Sierotwiński, Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1970, wyd. III, bez ISBN.


Na podstawie artykułu: "Izosylabizm" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy