Izotiazol


Izotiazol w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Izotiazolheterocykliczny, organiczny związek chemiczny z grupy azoli, o pięcioczłonowym pierścieniu aromatycznym zawierającym heteroatomy siarki i azotu w pozycji 1 i 2. Izomerem izotiazolu jest tiazol, w którym atomy te znajdują się w pozycjach 1 i 3. Został odkryty w 1956 roku[2].

Pierścień izotiazolu występuje w cząsteczkach wielu związków organicznych, np. w zyprazydonie czy perospironie.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Henri A.H.A. Favre Henri A.H.A., Warren H.W.H. Powell Warren H.W.H., Nomenclature of Organic Chemistry. IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013 (Blue Book), Royal Society of Chemistry, International Union of Pure and Applied Chemistry, 2014, s. 185, DOI10.1039/9781849733069-FP001, ISBN 978-0-85404-182-4 .
  2. a b c d e f D.W.D.W. Brown D.W.D.W., M.M. Sainsbury M.M., Product Class 15: Isothiazoles, [w:] Science of Synthesis. Houben-Weyl Methods of Molecular Transformations. Hetarenes and Related Ring Systems. Five-membered Hetarenes with One Chalcogen and One Additional Heteroatom, E.E. Schaumann (red.), t. 11, Stuttgart: Georg Thieme Verlag, 2002, s. 507, 509, 513, ISBN 3-13-112261-7  (ang.).
Na podstawie artykułu: "Izotiazol" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy