Józef Łukaszewicz (matematyk)


Józef Łukaszewicz (matematyk) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Łukaszewicz (ur. 26 marca 1927 w miejscowości Duboja, zm. 26 sierpnia 2013) − polski matematyk, żołnierz Armii Krajowej, profesor i rektor Uniwersytetu Wrocławskiego w latach 1981-1982, działacz katolicki.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W czasie II wojny światowej należał do Armii Krajowej, służył w 7 Wileńskiej Brygadzie AK. W 1944 roku został wywieziony do Kaługi i przebywał tam dwa lata. W 1946 powrócił do Polski, w 1950 ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie Wrocławskim, był uczniem Hugo Steinhausa. Pracował równolegle w Instytucie Matematycznym PAN (1949-1970), Politechnice Wrocławskiej (do 1955). W latach 1948-1949 i od 1955 był pracownikiem Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie w 1957 otrzymał stopień kandydata nauk matematycznych (odpowiednik doktoratu), a w 1971 tytuł profesora nadzwyczajnego, m.in. był kierownikiem Katedry Statystyki (1958-1965) i Katedry Zastosowań Matematyki (1965-1969), a następnie Zakładu Zastosowań Matematyki i Statystyki Matematycznej (1969-1976 i 1980-1997). Od 1 września 1981 do 16 sierpnia 1982 roku był rektorem uniwersytetu, został odwołany z przyczyn politycznych.

W swojej pracy zajmował się głównie probabilistycznym zastosowaniem matematyki, współpracą z antropologami, prawnikami i medykami, teorią obsługi masowej.

Należał do członków-założycieli Klubu Inteligencji Katolickiej we Wrocławiu (1957), w latach 1981-1984 był członkiem Prymasowskiej Rady Społecznej, w latach 1985-1987 członkiem Rady Naukowej Episkopatu Polski, w latach 1987-1990 członkiem podkomisji Episkopatu Polski ds. młodzieży, w latach 1990-1993 członkiem Komisji Episkopatu Polski ds. ekumenizmu. Od 1982 zasiadał w Arcybiskupiej Radzie Społecznej przy Arcybiskupie Wrocławskim, od 1985 do 1991 był przewodniczącym komisji ds. świeckich i członkiem Komisji Głównej Synodu archidiecezji wrocławskiej. Należał do Komitetu Obywatelskiego przy przewodniczącym NSZZ „Solidarność” od 1988 do 1990 roku.

W 1972 otrzymał przyznaną przez Polskie Towarzystwo Matematyczne Nagrodę im. Hugona Steinhausa. W 1973 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2011 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski - "za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce" (M.P. z 2011, nr 107, poz. 1075).

W PRL informacje na temat Józefa Łukaszewicza podlegały cenzurze. W 1977 roku jego nazwisko znajdowało się na specjalnej liście osób pod szczególną kontrolą cenzury. Zalecenia cenzorskie dotyczące jego osoby zanotował Tomasz Strzyżewski, który w swojej książce o peerelowskiej cenzurze opublikował notkę informacyjną z 7 stycznia 1977 roku Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk. Wytyczne dla cenzorów wymieniały jego nazwisko z adnotacją: "Wszelkie próby popularyzowania w środkach masowego przekazu (prasa codzienna, radio, TV, tygodniki społeczno-polityczne) niżej wymienionych osób należy sygnalizować kierownictwu GUKPPiW". Zalecenia cenzorskie zezwalały jedynie na publikacje w prasie specjalistycznej, naukowej oraz skryptach itp.[1].

Zmarł 26 sierpnia 2013 roku[2].

Jego bratem bliźniakiem był fizyk Kazimierz Łukaszewicz.

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Metody numeryczne i graficzne (1956)
  • Programowanie dla maszyny Elliott 803 ze szczególnym uwzględnieniem autokodu MARK 3 (1966)
  • Jak szukać optymalnych decyzji (1996)

Przypisy | edytuj kod

  1. Tomasz Strzyżewski 2015 ↓, s. 139.
  2. Zmarł Profesor Józef Łukaszewicz (pol.). Uniwersytet Wrocławski. [dostęp 2013-08-29].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Józef Łukaszewicz (matematyk)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy