Józef Chrapowicki (zm. 1812)


Józef Chrapowicki (zm. 1812) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Chrapowicki herbu Gozdawa (zm. w 1812 roku) – instygator litewski w latach 17831792, starosta starodubowski w latach 17811785, marszałek szlachty guberni połockiej.

W 1777 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława, w 1790 roku odznaczony Orderem Orła Białego.

Syn Eustachego Józefa, instygatora litewskiego, i Teresy Niemirowicz-Szczyttówny, córki Józefa, kasztelana mścisławskiego, i Petronelli Wołodkowiczówny II v. za Szymonem Syruciem, wnuczki Krzysztofa Benedykta Niemirowicza-Szczytta, kasztelana smoleńskiego[1].

Józef Chrapowicki żenił się trzykrotnie z:

  • Magdaleną ks. Ogińską
  • Franciszką Hryniewską
  • Anną ks. Radziwiłł[2]

Przypisy | edytuj kod

  1. A. Haratym, Szczytt Niemirowicz Józef w: Polski Słownik Biograficzny, Zeszyt 195, 2011, s. 260–261
  2. A. Boniecki, Herbarz polski, t. III, s. 80

Bibliografia | edytuj kod

  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 245.

Przypisy | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Józef Chrapowicki (zm. 1812)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy