Józef Drotlew


Józef Drotlew w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Edward Drotlew[1] (ur. 23 października 1898 w Zagórzu, zm. 15 lipca 1976 w Wielkiej Brytanii) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Józef Edward Drotlew urodził się 23 października 1898 roku w Zagórzu[2][3]. Był synem Józefa (według innego źródła Franciszka[3][4]) i Rozalii z Kierszków[2]. Kształcił się w gimnazjach w Samborze; w C. K. Gimnazjum Arcyksiężniczki Elżbiety (ukończona III klasa w 1911)[5][6][7], następnie w Filii C. K. Gimnazjum w Samborze (ukończona V klasa w 1913)[8][9]. Działał w harcerstwie oraz był członkiem Związku Strzeleckiego[2][4]. Przed 1914 był studentem[3].

Po wybuchu I wojny światowej 1914 został żołnierzem Legionów Polskich, służył w szeregach 1 kompanii II batalionu 5 pułku piechoty w składzie II Brygady do 6 grudnia 1915, po czym ranny przebywał w szpitalu rezerwowym w Cieszynie, a potem w domu rekonwalescencyjnym w Kamińsku[10][3]. Służył także w szeregach I Brygady, a po kryzysie przysięgowym z 1917 został wcielony do c. i k. armii i wysłany na front włoski[2].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W szeregach 5 pułku piechoty Legionów brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej oraz wojnie polsko-bolszewickiej awansując do stopnia podporucznika. Brał udział w bitwie pod Dyneburgiem, gdzie został ranny oraz w Bitwie Warszawskiej, podczas której był dowódcą kompanii[2].

Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[11][12]. W latach 20. pozostawał oficerem 5 pp Leg. stacjonującym w Wilnie[13][14]. Z dniem 2 listopada 1926 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1926-1928[15]. 18 lutego 1928 awansował do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 178. lokatą w korpusie oficerów piechoty[16]. Z dniem 31 października 1928, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera sztabu generalnego, został przydzielony do Dowództwa Obszaru Warownego „Wilno” na stanowisko oficera sztabu. Z dniem 1 stycznia 1930 został przesunięty na stanowisko szefa sztabu Dowództwa OWar. „Wilno”[17]. W październiku 1931 został przeniesiony do 6 pułku piechoty Legionów w Wilnie na stanowisko dowódcy batalionu[18][19].

Awansowany do stopnia podpułkownika piechoty od 8 listopada 1938 sprawował stanowisko szefa sztabu 15 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty. Po wybuchu II wojny światowej pełnił tę funkcję podczas kampanii wrześniowej.

Został wzięty przez Niemców do niewoli i był osadzony w Oflagu VII A Murnau. Po oswobodzeniu był oficerem 2 Korpusu Polskiego[2].

Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był zatrudniony w muzeum Wallace Collection w Londynie. Zmarł 15 lipca 1976[2][20]. Został pochowany na cmentarzu Ealing Old Bradford[2].

Jego żona i córka poniosły śmierć w lipcu 1944 podczas bombardowania Wilna przez sowietów[2].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. W 1935 dokonano zmiany imienia z Józef na Józef Drotlew. Stwierdzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 8, s. 57, 1 czerwca 1935. 
  2. a b c d e f g h i Tarnawski 2006 ↓, s. 17.
  3. a b c d Żołnierze Niepodległości. Józef Drotlew. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2020-05-02].
  4. a b Polak (red.) 1991 ↓, s. 35.
  5. Sprawozdanie Dyrekcji C. K. Gimnazyum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze za rok szkolny 1909. Sambor: 1909, s. LX.
  6. Sprawozdanie Dyrekcji C. K. Gimnazyum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze za rok szkolny 1910. Sambor: 1910, s. 60.
  7. Sprawozdanie Dyrekcji C. K. Gimnazyum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze za rok szkolny 1911. Sambor: 1911, s. 53.
  8. Sprawozdanie Kierownika Filii C. K. Gimnazyum w Samborze za rok szkolny 1911/12. Sambor: 1912, s. 81.
  9. Sprawozdanie Kierownika Filii C. K. Gimnazyum w Samborze za rok szkolny 1912/13. Sambor: 1913, s. 61.
  10. Lista Strat Legionów Polskich (V). Piotrków: 1 kwietnia 1916, s. 8.
  11. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 420.
  12. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 353.
  13. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 137.
  14. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 133.
  15. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 126, 184.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 47.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 116.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 328.
  19. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 33, 536.
  20. Józef Edward Drotlew. myheritage.com. [dostęp 2017-05-30].
  21. M.P. z 1931 r. nr 178, poz. 260.
  22. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 23, Nr 6 z 31 grudnia 1976. 
  23. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. Nadanie Krzyża Zasługi. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 35, 11 listopada 1937. 
  24. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Józef Drotlew" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy