Józef Feliks Zieliński


Józef Feliks Zieliński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Adam Mierosławski; Foto: Józef Feliks Zieliński

Józef Feliks Zieliński (ur. 18 maja 1808 w Luberadzu, zm. 22 lutego 1878 w Wiosce) – polski fotograf, wynalazca, publicysta, działacz demokratyczny[1][2][3]. Autor pierwszego polskiego podręcznika o dagerotypii, wydanego w Paryżu[4][5]. Jeden z pionierów polskiej fotografii[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Józef Feliks Zieliński ukończył szkołę średnią w Warszawie, przed wybuchem powstania listopadowego był pracownikiem jednego z warszawskich banków[5]. W latach 1830–1831 uczestniczył w powstaniu listopadowym – awansowany do stopnia kapitana i odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari[1][5][6]. Po upadku powstania listopadowego wyjechał do Francji, gdzie aktywnie uczestniczył w działalności Towarzystwa Demokratycznego Polskiego[1][5]. We Francji współpracował z satyrycznym pismem emigracyjnym Pszonka, wydawanym w latach 1839–1844 w Strasburgu oraz w Paryżu – (jako pisarz, publicysta, poeta) pisząc anonimowo lub pod pseudonimem Izet-Bey[1][5].

Józef Feliks Zieliński, w latach 1942–1948 związany zawodowo z fotografią, prowadził własny zakład fotograficzny w Nantes oraz jego filię w Angers (jako firma Mrs. Feliks)[1][5]. W 1843 roku był autorem pierwszego polskiego podręcznika O dagerotypie, opublikowanego w 1844 roku przez Pamiętnik Towarzystwa Przyjaciół Przemysłu – czyli zbiór wiadomości teoretycznych dla użytku gospodarzy, rolników, rękodzielników, przedsiębiorców, budowniczych, inżynierów wojskowych i cywilnych, uczonych, ludzi stanu, etc[4][5]. W 1848 roku uczestniczył w powstaniu wielkopolskim[1][2][5]. W 1850 roku wyemigrował do Hiszpanii - od 1854 był attaché rządu hiszpańskiego w Stambule[1]. W czasie późniejszym powrócił do Francji, gdzie pełnił funkcję inspektora generalnego rolnictwa[7]. Otrzymał francuskie obywatelstwo i został odznaczony Legią Honorową[7]. W 1873 wrócił do kraju i podjął pracę bibliotekarza (w majątku) w Wiosce[1][5].

Józef Feliks Zieliński zmarł 22 lutego 1878, pochowany w grobowcu rodzinnym (Zielińscy) w kaplicy świętej Barbary w Skępem[1][8]. Jego fotografie znajdują się m.in. w zbiorach Biblioteki Polskiej w Paryżu[9].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j Mapa Kultury - Józef Feliks Zieliński, fotograf bez fotografii, web.archive.org, 30 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-30] .
  2. a b Zieliński Józef Feliks, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-04-30] .
  3. Zieliński, Józef Feliks, 1808-1878 - Portaro - katalog knihovny, web.archive.org, 30 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-30] .
  4. a b Ignacy Płażewski – Spojrzenie w przeszłość polskiej fotografii, str. 53, 55, 63. Wydawca – Państwowy Instytut Wydawniczy (1982). ​​ISBN 83-06-00100-1
  5. a b c d e f g h i j Wacław Żdżarski - Historia fotografii warszawskiej, str. 46-49. Wydawca - Państwowe Wydawnictwo Naukowe (1974).
  6. Stanisław Tarnowski: Xsięga pamiątkowa w 50-letnią rocznicę powstania roku 1830 zawierająca spis imienny dowódzców i sztabs-oficerów, tudzież oficerów, podoficerów i żołnierzy Armii Polskiej w tymż roku Krzyżem Wojskowym „Virtuti Militari” ozdobionych. Lwów: 1881, s. 59, 158.
  7. a b c Miasto i Gmina Skępe - Zieliński Józef Feliks, web.archive.org, 30 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-30] .
  8. Józef Feliks Zieliński z Zielonej h. Świnka (M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego), web.archive.org, 30 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-30] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-30] .
  9. PAUart, archive.fo, 30 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-30] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Józef Feliks Zieliński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy