Józef Fontana


Józef Fontana w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Pałac w Obroszynie

Józef II Fontana herbu Fontana[1] (ur. 1676 w Mendrisio (Szwajcaria), zm. 1739 w Warszawie[2]) – polski architekt pochodzenia włoskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był synem Józefa Fontany, również architekta, nobilitowanego w 1672[3].

W 1715 zamieszkał w Warszawie, w pałacu przy ul. Bonifraterskiej[4].

W jego pracach widać skłonność do stosowania barokowego klasycyzmu[5].

Ważniejsze projekty i prace | edytuj kod

Rodzina | edytuj kod

Jego synami byli architekci Jakub i Jan Kanty[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Rodzina, herby szlachty polskiej, t. IV, Warszawa 1907, s. 46.
  2. Fontana, Giuseppe. [dostęp 2015-06-19].
  3. a b c d e f g h i Stanisław Łoza: Architekci i budowniczowie w Polsce. Warszawa: Budownictwo i Architektura, 1954, s. 80.
  4. a b c d e Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 186. ISBN 83-01-08836-2.
  5. Saur Allgemeines Künstlerlexikon, tom 56, ​ISBN 978-3-598-22796-7​, K. G. Saur-Verlag, Monachium-Lipsk 2007, s. 72.
Na podstawie artykułu: "Józef Fontana" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy