Józef Grudzień


Józef Grudzień w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Józefa Grudnia na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Józef Grudzień (ur. 1 kwietnia 1939 w Piasku Wielkim, zm. 17 czerwca 2017[1] w Pułtusku[2]) – polski bokser, mistrz i wicemistrz olimpijski.

Życiorys | edytuj kod

W rodzinnej wsi krótko i amatorsko uprawiał siatkówkę. Potem uczęszczał do Technikum Budowy Wagonów przy wrocławskim Pafawagu (wyjechał ze wsi z biedy, małe gospodarstwo nie mogło wyżywić rodziny, a szkoła we Wrocławiu oferowała internat). Już wówczas fascynował się sportem, a jego ulubieńcem był Leszek Drogosz. Brat Józefa, Władysław wcześniej wyjechał do pracy w Dzierżoniowie i uprawiał pięściarstwo w lokalnym klubie „Włókniarz”, co wpływało na niego inspirująco. W wieku szesnastu lat sam zajął się boksem – jego pierwszym trenerem był Wacław Krupiński, wrocławski pięściarz wagi półciężkiej. Rok później skończył technikum i zaczął pracować w Pafawagu jako brakarz. Mając osiemnaście lat zadebiutował w bokserskiej drużynie narodowej podczas meczów w Jugosławii[3].

Był zawodnikiem Pafawagu Wrocław i Legii Warszawa. Boksował w wadze lekkiej. Największy sukces odniósł podczas igrzysk olimpijskich w Tokio (1964), kiedy to został mistrzem olimpijskim, zwyciężając w finale Wiliktona Barannikowa (ZSRR). Cztery lata później w Meksyku zdobył srebrny medal.

Z powodzeniem startował w mistrzostwach Europy. W Moskwie (1963) odpadł w ćwierćfinale, ale w Berlinie (1965) został wicemistrzem (przegrał z Wiliktonem Barannikowem), a dwa lata później mistrzem Europy w Rzymie, będąc najlepszym zawodnikiem turnieju. Był też trzykrotnie mistrzem Polski (1965, 1967 i 1968).

Po zakończeniu kariery przez pewien czas pracował jako trener, następnie jako technolog. Laureat Nagrody im. Aleksandra Rekszy (1991), a także odznaczony Krzyżami Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1998)[4]. Działacz PKOl.

Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[5] oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[6]. W roku 2015 roku wystąpił we własnej osobie w powstającym filmie dokumentalnym o polskim boksie pt. Ring Wolny[7][8]. Zmarł 17 czerwca w Pułtusku[2]. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera G-tuje-7)[9].

Przypisy | edytuj kod

  1. Zmarł Józef Grudzień, Sport.pl, 17 czerwca 2017 [dostęp 2017-06-17]  (pol.).
  2. a b Nie żyje Józef Grudzień, pultusk24.pl, 20 czerwca 2017 [dostęp 2020-04-17] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-17] .
  3. Leszek Płażewski, Trudna droga, w: Poczet polskich olimpijczyków 1924-1984. Tokyo '64. Meksyk '68. Monachium '72, KAW, Warszawa, 1984, s.21-23, ​ISBN 83-03-00573-1
  4. M.P. z 1999 r. nr 6, poz. 68
  5. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego, onet.pl, 16 maja 2010 [dostęp 2014-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-01] .
  6. BarbaraB. Sowa BarbaraB., Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała lista, Dziennik.pl, 16 marca 2015 [dostęp 2015-03-21] .
  7. Ring Wolny: Zdjęcia z Józefem Grudniem, ringpolska.pl, 26 stycznia 2015 [dostęp 2017-05-04]  (pol.).
  8. Mistrz olimpijski w Semiramidzie, pultusk24.pl, 22 stycznia 2015 [dostęp 2017-05-04] .
  9. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-18].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Józef Grudzień" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy