Józef Grudzień


Józef Grudzień w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Józefa Grudnia na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Józef Grudzień (ur. 1 kwietnia 1939 w Piasku Wielkim, zm. 17 czerwca 2017[1]) – polski bokser, mistrz i wicemistrz olimpijski.

Życiorys | edytuj kod

W rodzinnej wsi krótko i amatorsko uprawiał siatkówkę. Potem uczęszczał do Technikum Budowy Wagonów przy wrocławskim Pafawagu (wyjechał ze wsi z biedy, małe gospodarstwo nie mogło wyżywić rodziny, a szkoła we Wrocławiu oferowała internat). Już wówczas fascynował się sportem, a jego ulubieńcem był Leszek Drogosz. Brat Józefa, Władysław wcześniej wyjechał do pracy w Dzierżoniowie i uprawiał pięściarstwo w lokalnym klubie „Włókniarz”, co wpływało na niego inspirująco. W wieku szesnastu lat sam zajął się boksem – jego pierwszym trenerem był Wacław Krupiński, wrocławski pięściarz wagi półciężkiej. Rok później skończył technikum i zaczął pracować w Pafawagu jako brakarz. Mając osiemnaście lat zadebiutował w bokserskiej drużynie narodowej podczas meczów w Jugosławii[2].

Był zawodnikiem Pafawagu Wrocław i Legii Warszawa. Boksował w wadze lekkiej. Największy sukces odniósł podczas igrzysk olimpijskich w Tokio (1964), kiedy to został mistrzem olimpijskim, zwyciężając w finale Wiliktona Barannikowa (ZSRR). Cztery lata później w Meksyku zdobył srebrny medal.

Z powodzeniem startował w mistrzostwach Europy. W Moskwie (1963) odpadł w ćwierćfinale, ale w Berlinie (1965) został wicemistrzem (przegrał z Wiliktonem Barannikowem), a dwa lata później mistrzem Europy w Rzymie, będąc najlepszym zawodnikiem turnieju. Był też trzykrotnie mistrzem Polski (1965, 1967 i 1968).

Po zakończeniu kariery przez pewien czas pracował jako trener, następnie jako technolog. Laureat Nagrody im. Aleksandra Rekszy (1991), a także odznaczony Krzyżami Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1998)[3]. Działacz PKOl.

Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[4] oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[5]. W roku 2015 roku wystąpił we własnej osobie w powstającym filmie dokumentalnym o polskim boksie pt. Ring Wolny[6][7]. Zmarł 17 czerwca i został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach(kwatera G-tuje-7)[8].

Przypisy | edytuj kod

  1. Zmarł Józef Grudzień (pol.). sport.pl. [dostęp 2017-06-17].
  2. Leszek Płażewski, Trudna droga, w: Poczet polskich olimpijczyków 1924-1984. Tokyo '64. Meksyk '68. Monachium '72, KAW, Warszawa, 1984, s.21-23, ​ISBN 83-03-00573-1
  3. M.P. z 1999 r. nr 6, poz. 68
  4. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  5. Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała Lista. dziennik.pl, 2015-03-16. [dostęp 2015-03-21].
  6. Redakcja, Facebook @RingWolny, Ring Wolny: Zdjęcia z Józefem Grudniem, „ringpolska.pl – boks, Krzysztof Diablo Włodarczyk, Tomasz Adamek, Artur Szpilka, Krzysztof Zimnoch” [dostęp 2017-05-04]  (pol.).
  7. Administrator, Pultusk24 – Mistrz olimpijski w Semiramidzie, www.pultusk24.pl [dostęp 2017-05-04] .
  8. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-18].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Józef Grudzień" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy