Józef Kędzia


Józef Kędzia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Kędzia (ur. 21 maja 1940 r. w Kiełpiniu) – polski elektrotechnik, specjalizujący się w materiałoznawstwie elektrycznym i technice wysokich napięć; nauczyciel akademicki związany z uczelniami technicznymi we Wrocławiu i Opolu.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1940 roku w Kiełpiniu. Studiował elektrotechnikę na Wydziale Elektrycznym Politechniki Wrocławskiej, otrzymując w 1963 roku dyplomy magistra inżyniera. Następnie rozpoczął pracę jako asystent na swojej macierzystej uczelni. Wkrótce potem podjął tam również studia doktoranckie, które ukończył w 1972 roku, uzyskując stopień naukowy doktora nauk technicznych, a wraz z nim stanowisko adiunkta. W 1975 roku przeprowadził się do Opola, gdzie rozpoczął pracę w miejscowej Wyższej Szkole Inżynieryjnej[1]. W 1991 roku Rada Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej w Gliwicach nadała mu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie elektrotechniki o specjalności elektrotechnika teoretyczna i ogólna, na podstawie rozprawy pt. Badania elektryzacji statycznej mineralnych olejów izolacyjnych[2]. Wraz z nowym tytułem otrzymał posadę profesora nadzwyczajnego w opolskiej uczelni technicznej. W 2002 roku otrzymał tytuł profesora nauk technicznych oraz stanowisko profesora zwyczajnego w Politechnice Opolskiej (do 1996 roku pod nazwą WSI)[1].

Józef Kędzia w latach 1977–1993 przebywał okresowo na stażach naukowych w Technical University w Eindhoven w Holandii oraz w Uniwersytecie Politechnicznym w Petersburgu w Rosji. Jest członkiem m.in. Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej, Polskiego Komitetu Materiałów Elektrotechnicznych SEP oraz Sekcji Elektrotechnologii Komitetu Elektrotechniki Polskiej Akademii Nauk[3].

Pełnił szereg istotnych funkcji organizacyjnych na Politechnice Opolskiej. Przez długi okres sprawował funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Elektrotechniki WSI, w tym do: spraw nauczania (1977–1978), do spaw nauki i współpracy z gospodarką narodową (1979–1981) oraz ponownie do spraw nauki (1981–1984). W 1990 roku został wybrany na prodziekana do spraw nauki Wydziału Elektrotechniki i Automatyki, którą pełnił do 2002 roku, z przerwą w latach 1996–1999. Wielokrotnie zasiadał w Senacie Politechniki Opolskiej[4].

W latach 2002–2005 sprawował stanowisko dziekana tego wydziału. W czasie wydział uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie elektrotechnika. Poza tym uzyskano akredytację dla kierunków elektrotechnika i informatyka oraz uruchomiono studia doktoranckich w dyscyplinie automatyka i robotyka[5].

Dorobek naukowy | edytuj kod

Józef Kędzia w swojej pracy naukowo-badawczej zajmuje się zagadnieniami związanymi z procesami starzeniowymi w dielektrykach i metodami ich diagnostyki, a zwłaszcza: badaniami procesów starzeniowych zachodzących w polimerach oraz wpływem starzenia na ich polaryzację statyczną, opracowywaniem czułych metod diagnostyki procesów starzeniowych w dielektrykach z wykorzystaniem zjawisk polaryzacji statycznej. jak dotychczas wypromował 4 doktorów[6]. Jest autorem blisko 120 prac naukowych, w tym 2 monografii, 1 książki, 3 skryptów, kilkudziesięciu artykułów oraz innych publikacji naukowych, które zostały opublikowanego w fachowych czasopismach w kraju jak i za granicą[4]. Do ważniejszych jego publikacji należą[7]:

  • Badania elektryzacji statycznej mineralnych olejów izolacyjnych, Opole 1988.
  • Laboratorium materiałoznawstwa elektrycznego, Opole 1998.
  • Zagrożenia izolacji transformatorów energetycznych wywołane elektryzacją statyczną, Opole 1999.
  • Metody elektryzacji statycznej w badaniach dielektryków, Opole 2004.

Za swoją działalność naukowo-dydaktyczną otrzymał liczne nagrody i odznaczenia, w tym nagrody ministerialne, rektora Politechniki Opolskiej, Politechniki Wrocławskiej, Złoty Krzyż Zasługi i Medal Komisji Edukacji Narodowej[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Wiadomości Uczelniane, nr 7 (103), kwiecień 2002, s. 12.
  2. Badania elektryzacji statycznej mineralnych olejów izolacyjnych w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-04-16].
  3. Wiadomości Uczelniane, nr 7 (103), kwiecień 2002, s. 12–13.
  4. a b c Wiadomości Uczelniane, nr 7 (103), kwiecień 2002, s. 13.
  5. Kalendarium WEAiI PO on-line [dostęp: 15.04.2012]
  6. Prof. Józef Kędzia, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2012-04-17] .
  7. Dane na podstawie katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Józef Kędzia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy