Józef Kurdyban


Józef Kurdyban w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Kurdyban (ur. 7 marca 1896 we Lwowie, zm. 4 listopada 1918 tamże) – podporucznik Wojska Polskiego.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 7 marca 1896 we Lwowie[1][2][3]. Pochodził z niezamożnej rodziny[1]. Był synem Pawła (podurzędnik pocztowy)[1][2]. Był najstarszy z dziewięciorga rodzeństwa[1]. Ukończył Seminarium Nauczycielskie[2][4].

Podczas I wojny światowej został wcielony c. k. armii[1]. Służył na froncie włoskim[1]. Dosłużył stopnia podporucznika[2]. U kresu wojny w październiku 1918 powrócił do rodzinnego Lwowa[1]. Został członkiem organizacji Polskie Kadry Wojskowe[5]. Na początku listopada 1918 w stopniu podporucznika przystąpił do obrony Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej[1][6][2]. Dowodził lotnym oddziałem, który atakował Górę Stracenia 4 listopada 1918[1][5]. Tuż po opanowaniu południowo-zachodniej części wzgórza i odbytym posiłku wyszedł z domu Braci Tercjarzy na posterunek został śmiertelnie trafiony w skroń przez nieprzyjaciela[1][6][7]. Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa (kwatera V, miejsce 272[8]; według innej wersji kwatera XI, miejsce 775[2]).

20 maja 1919 „w uznaniu waleczności i zasług” został pośmiertnie mianowany na stopień porucznika[9].

Uchwałą Rady Miasta Lwowa z listopada 1938 jednej z ulic we Lwowie nadano imię Józefa Kurdybana[10].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j Orlęta Lwowskie. Józef Kurdyban. „Panteon Polski”. Z. 22, s. 14-15, Styczeń 1926. 
  2. a b c d e f Piotr W. Kochański: Józef Kurdyban. ogrodywspomnien.pl. [dostęp 2019-12-10]. za: Stanisław Nicieja: Cmentarz Obrońców Lwowa. Wrocław / Warszawa / Kraków: Ossolineum, 1990, s. 341.
  3. Józef Kurdyban. bj.uj.edu.pl. [dostęp 2019-12-14].
  4. Według biogramu w „Panteonie Polskim” ukończył III gimnazjum, jednak sprawozdania szkolne tego nie potwierdzają.
  5. a b Czesław Mączyński: Boje lwowskie. Cz. 1. Oswobodzenie Lwowa (1-24 listopada 1918 roku). T. I. Warszawa: 1921, s. 155.
  6. a b Roman Abraham: Pododcinek Góra Stracenia. W: Jarosław Waniorek (red.): Obrona Lwowa. 1-22 listopada 1918. Tom 2. Źródła do dziejów walk o Lwów i województwa południowo-wschodnie 1918-1920. Relacje uczestników. Warszawa: 1993, s. 623, 630. ISBN 83-85218-56-4.
  7. Jan Gella: Ruski miesiąc 1/XI-22/XI 1918. Ilustrowany opis walk listopadowych we Lwowie z 2 mapami. Lwów: ok. 1919, s. 168.
  8. W szesnastą rocznicę. Lwów: Towarzystwo Straży Mogił Polskich Bohaterów we Lwowie, 1934, s. 42.
  9. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 59 z 29 maja 1919 roku, poz. 1866.
  10. Symboliczne nadanie nazw związanych z Obroną Lwowa szeregowi ulic we Lwowie. „Gazeta Lwowska”. Nr 265, s. 2, 22 listopada 1938. 
  11. Dekoracja Orderem „Virtuti Militari”. „Gazeta Lwowska”. Nr 87, s. 4, 17 kwietnia 1921. 
  12. M.P. z 1933 r. nr 255, poz. 273.
Na podstawie artykułu: "Józef Kurdyban" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy