Józef Lubowiecki


Józef Lubowiecki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Alfred Lubowiecki herbu Śreniawa[potrzebny przypis] (ur. 8 lutego 1902 w Sanoku, zm. 10 maja 1976[potrzebny przypis]) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys | edytuj kod

Zdjęcie grupowe podoficerów i oficerów 2 Pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku. W drugim rzędzie od dołu stoi trzeci od prawej ppor. Józef Lubowiecki

Józef Alfred Lubowiecki urodził się 8 lutego 1902 w Sanoku[1][2][3]. Był synem Alfreda Lubowieckiego (ur. 1869, drogomistrz powiatowy)[4][5]. Miał siostrę Annę (ur. 1903)[6], brata Antoniego Alfreda (ur. 1907)[7][8]. Zamieszkiwał z rodziną przy ul. ulicy Bartosza Głowackiego w Sanoku[7].

21 czerwca 1921 zdał egzamin dojrzałości w Państwowym Gimnazjum w Sanoku (w jego klasie byli Stanisław Hroboni, Józef Skoczyński, Józef Stachowicz)[1][9]. Podczas nauki szkolnej był ochotnikiem Wojska Polskiego w wojnie polsko-bolszewickiej[1]. Będąc sluchaczem studiów prawniczych uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1923 został uznany przynależnym do gminy Sano[2]


Od 1924 do 1925 kształcił się w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie, od 1925 do 1927 w Oficerskiej Szkole Piechoty Warszawie, następnie w Ostrowi Mazowieckiej. Został zawodowym żołnierzem. Na przełomie lat 20./30. służył w 2 pułku Strzelców Podhalańskich w rodzinnym Sanoku[10][11]. Pełnił stanowisko dowódcy plutonu, później inne funkcje. Awansowany do stopnia podporucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1927[12], później do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1929[13]. W 1938 został awansowany do stopnia kapitana piechoty. Od 1937 do 1939 był dowódcą 7 kompanii III batalionu, stacjonującego w podsanockich Olchowcach.

Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej 1939 sprawował stanowisko dowódcy (plutonu) łączności 2 pułku Strzelców Podhalańskich[14][15]. Był osadzony w Oflagu VII A Murnau. Po uwolnieniu przez Amerykanów wstąpił do armii Andersa we Włoszech, następnie wylądował w Wielkiej Brytanii. Zdemobilizowany na przełomie 1947/48. Pracował między innymi jako palacz w kotłowni. Zmarł 10 maja 1976[potrzebny przypis].

Jego żoną przez 8 lat była Janina z domu Wolf (zm. 22 lutego 1929 w wieku 23 lat)[16][17][18][19]. 27 kwietnia 1930 poślubił w Jasieniu Janinę z domu Michalewską (ur. 20 kwietnia 1902 w Nowosielcach[3], zm. 4 maja 1989 w Zakopanem)[20][potrzebny przypis]. Dziećmi z drugiego małżeństwa byli urodzeni w Sanoku: Krystyna (ur. 12 czerwca 1933) oraz urodzone 15 lipca 1937 bliźnięta Danuta Maria (od 1958 zamężna w Bielsku-Białej) i Janusz Antoni[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c XXXV. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum w Sanoku za rok szkolny 1920/1921 wraz z dodatkiem za lata: 1917, 1918, 1919 i 1920. Sanok: Fundusz Naukowy, 1921, s. 57, 66.
  2. a b Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 286 (poz. 143).
  3. a b c Księga urodzeń (wojskowi) 1932-1939. Sanok.
  4. CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok 1913/14 (zespół 7, sygn. 61). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 219.
  5. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 290 (poz. 185).
  6. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 286 (poz. 142).
  7. a b Państwowe Gimnazjum Wyższe w Sanoku. Katalog główny, Rok 1918/1919. s. 116.
  8. Księga przynależnych do gminy Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka. s. 288 (poz. 162).
  9. Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2016-03-06].
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 102.
  11. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 114.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 283.
  13. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 616.
  14. Andrzej Brygidyn: Kryptonim „San”. Żołnierze sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939-1944. Sanok: Społeczny Komitet Wydawniczy „San”, 1992, s. 14.
  15. Andrzej Brygidyn: Żołnierskimi rzuceni losami. Sanok: 1994, s. 128. ISBN 83-87282-47-2.
  16. Księga Zmarłych 1904–1934 Sanok. T. J. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 338 (poz. 30).
  17. Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. L 1929, (Tom J, str. 328, poz. 30).
  18. Z kraju. Czy to możliwe?. „Ilustrowany Kuryer Codzienny”, s. 6, Nr 97 z 10 kwietnia 1929. 
  19. Janina Lubowiecka została pochowana na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku.
  20. Pochowana na cmentarzu komunalnym w Zakopanem.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Józef Lubowiecki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy