Józef Parnas (adwokat)


Józef Parnas (adwokat) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Parnas (ur. 1870 w Iwanówce k. Janowa pod Trembowlą[1], zm. w październiku 1941 we Lwowie) – polski adwokat, działacz społeczności żydowskiej we Lwowie.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Pochodził z żydowskiej rodziny ziemiańskiej. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim, uzyskując tytuł doktora praw. Od 1901 prowadził kancelarię adwokacką we Lwowie (później do spółki z bratem Emilem). W czasie I wojny światowej walczył w armii austro-węgierskiej, w stopniu rotmistrza kawalerii. W 1918, jako ochotnik, zgłosił się do Wojska Polskiego. W dwudziestoleciu międzywojennym był związany z żydowską gminą wyznaniową we Lwowie, której komisarycznym zarządcą pozostawał od lutego 1937 do 1938. Trzykrotnie był prezesem zarządu B’nai B’rith we Lwowie. Opowiadał się za asymilacją ludności żydowskiej w państwie polskim. Był radnym miasta Lwowa (1919–1939), wiceprezesem Komisji dla Spraw Bezrobocia oraz działaczem Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, w 1931 został członkiem zarządu komitetu wojewódzkiego lwowskiego[2].

Po utworzeniu getta we Lwowie w lipcu 1941 mianowano go przewodniczącym Judenratu, którym pozostał do października 1941[3], gdy za odmowę dostarczenia ludności żydowskiej do obozów pracy został zamordowany przez Niemców w więzieniu przy ulicy Łąckiego we Lwowie[4].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Jakub Honigsman: Zagłada Żydów lwowskich (1941–1944), Warszawa 2007, s. 29.

Przypisy | edytuj kod

  1. Krzysztof Jasiewicz, Rzeczywistość sowiecka 1939–1941 w świadectwach polskich żydów, 2009.
  2. L. O. P. P.. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 100 z 1 maja 1931. 
  3. Magdalena Siek: Teka lwowska. Lata: 1898–1928, 1941–1942. Żydowski Instytut Historyczny, 2010. s. 2. [dostęp 2015-05-13].
  4. „Miał zamiar wszystkimi możliwymi środkami przeszkodzić w wydaniu Żydów władzom niemieckim. Jego niewzruszona odpowiedź „Ludzi nie oddam!” zdecydowała o jego losie. W tym samym dniu gestapowcy otoczyli budynek Rady Żydowskiej, znajdujący się na ulicy Starotandetnej i aresztowali prawie wszystkich znajdujących się w nim pracowników na czele z doktorem Parnasem. Aresztowanych spędzili do niewielkiej ciężarówki, doktora Parnasa przewrócili na ziemię, zaczęli go bić i tratować nogami. Po tym jak 500 młodych mężczyzn wywieziono do obozów pracy, wszystkich urzędników, oprócz doktora Parnasa, uwolniono. Pozostawał on w zamknięciu do końca października 1941 roku, po czym został zabity w więzieniu przy ulicy Łąckiego”. Za: Eliyahu Jones, „Żydzi Lwowa w okresie okupacji 1939-1945”, Oficyna Bibliofilów, Łódź 1999, s. 64
  5. M.P. z 1933 r. nr 110, poz. 139 „za zasługi na polu obrony powietrznej i przeciwgazowej”.
Na podstawie artykułu: "Józef Parnas (adwokat)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy