Józef Toliński


Józef Toliński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Toliński (ur. 9 marca 1764 r. – zm. 6 grudnia 1823 r. w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Od wczesnej młodości służył w wojsku austriackim, gdzie osiągnął stopień porucznika. W 1794 przeszedł do Wojska Polskiego, gdzie był mianowany do stopnia rotmistrza w 1 pułku strzelców pieszych koronnych. Po wybuchu insurekcji organizował na Lubelszczyźnie pułk milicji konnej i był mianowany do stopnia pułkownika. Potem pozostawał poza służbą. W 1806 wszedł do Armii Księstwa Warszawskiego. Uzyskał zatwierdzenie stopnia nieliniowego – zorganizował i dowodził w kolejnych kampaniach 13 Pułkiem Huzarów. W kampanii 1812 i saskiej dowodził Brygadą Jazdy. Generał z 1813. Od kwietnia 1814 pełniący obowiązki szefa sztabu wielkiego księcia Konstantego. W lutym 1815 formalnie szef Sztabu Głównego WP. Dużo chorował przy czym zastępował go płk Siemiątkowski.

Był członkiem loży wolnomularskiej Jedność Słowiańska[1]

Wyróżniony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (1812), francuskimi Krzyżami Kawalerskim i Oficerskim Orderu Legii Honorowej (1812 i 1813) oraz neapolitańskim Krzyżem Kawalerskim Orderu Obojga Sycylii (1812)[2]. W Królestwie Kongresowym został kawalerem Orderu św. Stanisława I klasy (1818)[3].

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Ludwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 580.
  2. Tadeusz Jeziorowski: The Napoleonic Orders. Ordery Napoleońskie. Warszawa 2018, s. 148
  3. Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława (1. XII. 1815-29. XI. 1830), w: "Miesięcznik Heraldyczny", nr 5, R. 9, Warszawa, sierpień 1930 r., s. 98.
Na podstawie artykułu: "Józef Toliński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy