Józef Watzka


Józef Watzka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Watzka (ur. 1 kwietnia 1831 w Niepołomicach, zm. 1909 we Lwowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, teolog, profesor Uniwersytetu Lwowskiego, entomolog amator.

Życiorys | edytuj kod

Uczęszczał do gimnazjum i seminarium duchownego w Tarnowie, po przyjęciu święceń kapłańskich (1853) pracował jako wikariusz w Tuchowie, Radłowie i Białej. Studia teologiczne uzupełniał w Wiedniu (Augustineum[1]), gdzie w 1860 uzyskał dyplom doktora. Był profesorem tarnowskiego seminarium, a w latach 1869-1890 profesorem na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Lwowskiego. Trzykrotnie pełnił funkcję dziekana tego wydziału (1873/1874, 1879/1880, 1884/1885).

Interesował się naukami przyrodniczymi. Zgromadził bogatą kolekcję motyli europejskich, szczególnie z okolic Lwowa, Bolechowa, Dory i Szkła. Zbiór swój przekazał Zakładowi Zoologii Uniwersytetu Lwowskiego. Do badań entomologicznych zachęcił młodego Tadeusza Garbowskiego, późniejszego filozofia i zoologa, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego, który nazwał na jego cześć odmianę pazia królowej Papilio Watzkai.

Przypisy | edytuj kod

  1. Stanisław Piech. Księża diecezji polskich – doktorzy teologii Uniwersytetu Wiedeńskiego w okresie niewoli narodowej. „Saeculum Christianum: pismo historyczno-społeczne”. 12/2, s. 110, 2005. [dostęp 2019-06-07]. 

Bibliografia | edytuj kod

  • Słownik biologów polskich (pod redakcją Stanisława Feliksiaka), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1987
Na podstawie artykułu: "Józef Watzka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy