Józef Wencel


Józef Wencel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Wencel (ur. 11 marca 1874 we Włocławku, zm. 4 lipca 1943 w Auschwitz) – generał brygady Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Józef Wencel urodził się 11 marca 1874 roku we Włocławku, w ówczesnej guberni warszawskiej, w rodzinie Andrzeja i Julii z Dobrzenieckich[1][2]. Ukończył w 1890 roku szkołę realną we Włocławku, następnie w 1893 roku Szkołę Junkrów Piechoty w Odessie, a w 1905 roku Akademię Intendentury w Petersburgu. W latach 1893–1917 pełnił służbę w Armii Imperium Rosyjskiego[1]. Od grudnia 1917 roku do maja 1918 roku pełnił służbę w dowództwie 3 Dywizji Strzelców Polskich I Korpusu Wschodniego na stanowisku szefa intendentury[3].

26 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem z dniem 6 maja 1911 roku i otrzymał przydział do Departamentu Gospodarczego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[4]. W Departamencie Gospodarczym pełnił służbę na stanowisku szefa Sekcji Żywnościowej[5]. 26 stycznia 1919 roku został szefem Intendentury Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa” w Warszawie. 20 września 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu generała podporucznika intendenta, w grupie oficerów byłych Korpusów wschodnich i byłej armii rosyjskiej[6]. 26 stycznia 1921 roku Naczelny Wódz mianował go kierownikiem Wojskowego Kursu Intendenckiego w Warszawie (1 października 1921 roku Kierownictwo Kursu Intendentury zostało przeformowane w Wyższą Szkołę Intendentury, będącą samodzielnym wydziałem Szkoły Sztabu Generalnego, a następnie Wyższej Szkoły Wojennej)[7]. W 1921 roku został komendantem Wyższej Szkoły Intendentury w Warszawie[8][9][10]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 29. lokatą w korpusie generałów[11]. Z dniem 30 kwietnia 1927 roku został przeniesiony w stan spoczynku[12]. Na emeryturze mieszkał w Warszawie[13][14].

W 1943 roku został aresztowany, zesłany do obozu koncentracyjnego Auschwitz i tam 4 lipca 1943 roku zamordowany[15].

Józef Wencel był żonaty z Marią z Gogólskich, urodzoną 7 września 1882 roku, z którą miał jedno dziecko. Maria Wencel 13 maja 1943 roku przybyła do KL Auschwitz (numer obozowy 44791) i tam 15 lipca 1943 roku została zamordowana[16].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Stawecki 1994 ↓, s. 346.
  2. Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 180, wg autorów urodził się 24 marca 1874.
  3. Dziesięciolecie intendentury 1929 ↓, s. 119.
  4. Dz. Rozp. MSWojsk. Nr 8 z 4 grudnia 1918 roku, poz. 148, 157.
  5. Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 180.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 37 z 29 września 1920 roku, s. 862.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1921 roku, s. 215.
  8. Dziesięciolecie intendentury 1929 ↓, s. 278.
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 120, 1499.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 117, 1362.
  11. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 15.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927 roku, s. 37, 44.
  13. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 880.
  14. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 322.
  15. Józef Wencel, Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau. Informacja o więźniach [1].
  16. Maria Wencel, Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau. Informacja o więźniach [2].
  17. a b c d Łoza 1938 ↓, s. 787.
  18. M.P. z 1933 r. nr 171, poz. 208 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Józef Wencel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy