Język dakota


Język dakota w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język dakota albo siouański (właściwy) (ang. Sioux) – język z rodziny siouańskiej, używany przez ok. 26 tysięcy Dakotów w amerykańskich stanach Nebraska, Minnesota, Dakota Północna, Dakota Południowa i Montana oraz w Kanadzie. Rozpada się na trzy główne zespoły dialektów:

Przypisy | edytuj kod

  1. Ullrich, Jan: New Lakota Dictionary (Incorporating the Dakota Dialects of Yankton-Yanktonai and Santee-Sisseton); Lakota Language Consortium, 2008; 0-9761082-9-1
  2. Krystyna i Alfred Szklarscy; Złoto Gór Czarnych - Ostatnia walka Dakotów; Wydawnictwo Śląsk, 1980; 83-216-0289-4
Na podstawie artykułu: "Język dakota" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy