Język mbati


Język mbati w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język mbati także isongo, issongo, lisongo, lissongo, songo[1] – język z rodziny bantu, używany w Republice Środkowoafrykańskiej w prefekturze Lobaye[1].

Według klasyfikacji Guthriego[2][3] zaktualizowanej przez J.F. Maho, język mbati zaliczany jest do języków ngondi grupy geograficznej języków bantu C a jego kod to C13[4].

Dialekty języka mbati to: bolemba, bonzio, bwaka i mbati, występujące w Mbaïki[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Mbati. W: Lewis, M. Paul, Gary F. Simons, and Charles D. Fennig: Ethnologue: Languages of the World, Eighteenth edition. Dallas, Texas: SIL International, 2015. [dostęp 2015-08-22]. (ang.)
  2. Malcolm Guthrie: The classification of the Bantu languages. Oxford Univerrsity Press, 1948. [dostęp 2015-08-22]. (ang.)
  3. Malcolm Guthrie: Comparative Bantu: an introduction to the comparative linguistics and prehistory of the Bantu languages. Gregg Press, 1967-71. (ang.)
  4. Jouni Filip Maho: NUGL Online The online version of the New Updated Guthrie List, a referential classification of the Bantu languages. 2009-06-04. [dostęp 2015-08-22].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Język mbati" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy