Język partyjski


Język partyjski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język partyjski - wymarły, zachodnioirański język okresu średnioirańskiego. Był używany w starożytnej Partii, na terenie dzisiejszego Iranu. Był językiem urzędowym obok języka greckiego w okresie Arsacydów między III w. p.n.e. a III w. n.e.

Pismo i teksty | edytuj kod

Najstarsze zapiski języka partyjskiego to ostraki z Nisy koło Aszchabadu z I w.p.n.e. Język partyjski zapisywany był, podobnie jak średnioperski, uproszczonym pismem aramejskim, przez Manichejczyków zaś - pismem manichejskim. Zawierał zaledwie 17 liter.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Język partyjski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy