Języki austronezyjskie


Języki austronezyjskie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 11 mar 2018. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zasięg geograficzny języków austronezyjskich

Języki austronezyjskierodzina języków, którymi posługuje się ok. 250 mln rdzennych mieszkańców wysp Oceanii i Azji Południowo-Wschodniej.

Spis treści

Klasyfikacja języków austronezyjskich | edytuj kod

Według aktualnie obowiązującej klasyfikacji, języki austronezyjskie dzielą się na następujące grupy:

  • atajalskie
  • bunuńskie
  • wschodnio-tajwańskie (wschodnio-formozańskie)
centralne północne południowo-zachodnie formozańskie (paiwańskie)
  • północno-zachodnie tajwańskie (północno-zachodnie formozańskie)
  • paiwańskie
  • puyuma
  • rukai
  • tsou
  • niesklasyfikowane
  • języki Zachodnich Równin (Western Plains)
centralne

Języki należące do wszystkich powyższych grup, z wyjątkiem malajsko-polinezyjskich, używane są jedynie na Tajwanie. Z tego względu często określa się je zbiorczą nazwą języki tajwańskie, chociaż są one między sobą bardziej zróżnicowane, niż ponad tysiąc języków należących do grupy malajsko-polinezyjskiej, używanych na ogromnych obszarach Oceanu Spokojnego i Indyjskiego. To większe zróżnicowanie wśród języków tajwańskich niż pomiędzy resztą języków austronezyjskich sugeruje pochodzenie całej rodziny języków właśnie z Tajwanu.

Porównanie słownictwa | edytuj kod

Tabelka porównująca 12 popularnych słów 14 języków austronezyjskich (11 z Filipin, 2 z Indonezji, 1 z Hawajów).

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Ethnologue report for Austronesian

Bibliografia | edytuj kod

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikowanie, PWN, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08163-5​ (starsza klasyfikacja języków austronezyjskich)
  • Fay Wouk and Malcolm Ross (ed.), The history and typology of western Austronesian voice systems. Australian National University, 2002.
  • Ewa Zajdler: Niechińskie języki Tajwanu. Warszawa: Dialog, 2000 ​ISBN 83-88238-44-2​.
  • Huptyś, Szymon, Języki antypodów. Współczesny stan badań nad językami papuaskimi i austronezyjskimi, Wydawnictwo UJ, Kraków, 2014, ​ISBN 978-83-233-3778-2
Kontrola autorytatywna (rodzina językowa):
Na podstawie artykułu: "Języki austronezyjskie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy