Języki drawidyjskie


Języki drawidyjskie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Języki drawidyjskierodzina językowa, obejmująca 85[1] języków południowych Indii i Sri Lanki. Współcześnie posługuje się nimi ponad 200 mln mówiących. Języki te prawdopodobnie miały historycznie większy zasięg, ale wraz z przybyciem Ariów zostały zepchnięte na południe.

Pod względem typologicznym języki drawidyjskie zaliczane są do języków aglutynacyjnych. Mają szyk zdania SOV (podmiot-dopełnienie-orzeczenie).

Spis treści

System pisma | edytuj kod

Do zapisu języków południowodrawidyjskich używa się różnych rodzajów pism południowoindyjskich: tamilskiego, malajalam, kannada, telugu, natomiast języki kurukh i gondi zapisuje się pismem dewanagari, zaś brahuialfabetem arabskim.

Klasyfikacja języków drawidyjskich | edytuj kod

Języki drawidyjskie dzieli się na trzy główne grupy: środkową, północną i południową. Do najczęściej używanych należą języki południowodrawidyjskie: tamilski i telugu (po ok. 65 mln mówiących) oraz kannada i malajalam (po ok. 30 mln).

Pogrubione zostały języki, które mają status urzędowych.


Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Za Ethnologue
Kontrola autorytatywna (rodzina językowa):
Na podstawie artykułu: "Języki drawidyjskie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy