Języki halmahersko-zachodnionowogwinejskie


Języki halmahersko-zachodnionowogwinejskie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Języki halmahersko-zachodnionowogwinejskie – grupa spokrewnionych języków austronezyjskich używanych w archipelagu Moluków, w południowej części wyspy Halmahera, oraz w regionie zatoki Cenderawasih na wschodzie Indonezji[1]. Wraz z językami oceanicznymi tworzą grupę wschodnią w ramach gałęzi malajsko-polinezyjskiej[2].

Według serwisu Ethnologue ich podział wewnętrzny przedstawia się w następujący sposób[3]:

Przypisy | edytuj kod

  1. Genzor 2015 ↓, s. 414.
  2. Genzor 2015 ↓, s. 413.
  3. Eberhard, Simons i Fennig 2020 ↓.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Języki halmahersko-zachodnionowogwinejskie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy