Języki kipczackie


Języki kipczackie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zasięg geograficzny języków kipczackich.
 kipczacko-bułgarskie   kipczacko-połowieckie   kipczacko-nogajskie 

Języki kipczackie – grupa językowa w obrębie rodziny języków tureckich, obejmująca szereg języków używanych w Środkowej i Zachodniej Azji oraz Europie Wschodniej. Języki z tej grupy wykazują wspólne cechy charakterystyczne, odróżniające je od innych języków tureckich:

  • Zmiana pierwotnego "d" na /j/ (np. *hadaq > ajaq "stopa")
  • Utrata nagłosowego "h"

Klasyfikacja | edytuj kod

Języki kipczackie dzielą się na trzy podgrupy:

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08163-5
Na podstawie artykułu: "Języki kipczackie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy