Języki kuszyckie


Języki kuszyckie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Języki kuszyckie – rodzina języków afroazjatyckich, używanych na terenach Rogu Afryki oraz wzdłuż sudańskich i południowoegipskich wybrzeży Morza Czerwonego (w historycznej krainie Kusz). Najważniejszym jej przedstawicielem jest język oromo (ok. 25 mln mówiących). Dużą rolę odgrywają też język afar i język somalijski ze względu na swój status języka urzędowego odpowiednio w Dżibuti oraz Somalii i Somalilandzie. Niektórzy badacze zaliczają do języków kuszyckich również języki omockie.

Niektóre z języków kuszyckich charakteryzują się występowaniem głosek mlaszczących, co może wskazywać na ich kontakty z rodziną khoisan w zamierzchłej przeszłości.

Klasyfikacja wewnętrzna | edytuj kod

Języki kuszyckie rozpadają się na trzy główne zespoły:

język afar język darasa język hadija język kembata język libido język sidamo język somalijski język oromo język blin język aungi język kajlajęzyk kwara język iraku język burunge język dahalo - przynależność języka dahalo do rodziny kuszyckiej jest dyskusyjna

Niektórzy specjaliści zaliczają do języków kuszyckich również język bedża.

Kontrola autorytatywna (rodzina językowa):
Na podstawie artykułu: "Języki kuszyckie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy