Języki rdzenne malajsko-polinezyjskie


Języki rdzenne malajsko-polinezyjskie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zasięg geograficzny języków grupy rdzennej

Języki rdzenne malajsko-polinezyjskie – grupa w obrębie języków malajsko-polinezyjskich, zaproponowana w 2002 roku przez badaczy Wouka i Rossa. Nazwali tak oni pierwotną (rdzenną) grupę języków, będącą zalążkiem całej rodziny języków malajsko-polinezyjskiej. Według tej hipotezy języki malajsko-polinezyjskiej miałyby się rozprzestrzenić z wyspy Sulawesi na Ocean Indyjski oraz Ocean Spokojny, dając początek zarówno językom używanym w Indonezji, na Madagaskarze i w Polinezji. Koncepcja ta znalazła umiarkowane poparcie ze strony innych uczonych.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Języki rdzenne malajsko-polinezyjskie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy