Języki salisz


Języki salisz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zasięg języków salisz w Ameryce Płn. przed kolonizacją europejską

Języki salisz (ang. salish) – grupa języków używanych przez Indian w zachodniej Kanadzie i północno-zachodnich Stanach Zjednoczonych. Większość języków z tej grupy jest zagrożona przez ekspansję języka angielskiego. Posługują się nimi głównie starsi ludzie, niektóre języki zna tylko kilka osób.

Charakterystyka | edytuj kod

Języki salisz reprezentują typ aglutynacyjny. Charakteryzują się również dużą ilością zbitek spółgłoskowych. Możliwe są całe zdania złożone z samych tylko spółgłosek, jak np. xłp̓x̣ʷłtłpłłskʷc̓ (wym. xɬχʷɬpɬːskʷʦʼ), co oznacza w języku nuxálk „on miał krzak jeżyny”.

Niektóre języki z rodziny salisz, jak lushootseed znad Zatoki Pugeta nie mają w ogóle nosówek, co jest wielką rzadkością w językach świata.

Inną ciekawą właściwością jest struktura zdania. Podmiot wyrażany jest przez rzeczownik w dopełniaczu, a dopełnienie – przez rzeczownik w mianowniku.

Klasyfikacja | edytuj kod

Nie wiadomo, czy języki salisz są spokrewnione z innymi językami Indian. Najbardziej prawdopodobne jest pokrewieństwo z językiem kutenai, a także – według Edwarda Sapira – z językami wakaskimi i czimakuan.

Podział | edytuj kod

  • Gałąź bella coola
  • nuxálk (Bella Coola)
Na podstawie artykułu: "Języki salisz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy