Języki semickie


Języki semickie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 10 cze 2018. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Współczesny zasięg języków semickich (kolor jasnopomarańczowy) na tle rodziny afroazjatyckiej

Języki semickierodzina języków, należąca do języków afroazjatyckich, wywodząca się z języka prasemickiego. Językami semickimi posługuje się obecnie ok. 280 mln mówiących, zamieszkujących głównie na Bliskim Wschodzie, w Afryce Północnej i Etiopii.

Rodzina języków semickich obejmuje języki fleksyjne, poświadczone od końca IV tysiąclecia p.n.e. do dziś. W starożytności językami semickimi posługiwano się na obszarze między Morzem Śródziemnym a Tygrysem oraz na północno-wschodnich wybrzeżach Afryki[1]. Współcześnie do najważniejszych języków rodziny semickiej zaliczają się:

Współczesne żywe języki semickie, np. arabski czy hebrajski, ze względu na charakterystyczną dla języków afroazjatyckich budowę spółgłoskowo-rdzeniową (zob. alternacja), używają spółgłoskowych pism alfabetycznych (abdżadów), zwyczajowo pisanych od prawej do lewej. Fonetycznie charakteryzują się dużą liczbą spółgłosek gardłowych. Języki semickie wykazują też wiele cech typologicznych wspólnych z językami indoeuropejskimi, co świadczy o kontaktach tych dwóch rodzin w głębokiej starożytności.

Klasyfikacja języków semickich | edytuj kod

Podział języków semickich (kolor zielony – wschodnio- , czerwony – centralno- , niebieski – południowosemickie).

Powszechnie używa się i akceptuje się rozróżnienie języków semickich ze względu na podział geograficzny (wschodnie, północno-wschodnie i południowo-zachodnie), choć takie podejście jest w świetle nowych badań przestarzałe[2].

języki afroazjatyckie (chamito-semickie) (ok. 350 mln) języki semickie (ok. 280 mln) języki wschodniosemickie akadyjski dialekt staroakadyjski dialekt asyryjski dialekt babiloński eblaicki języki zachodniosemickie języki centralnosemickie południowoarabski epigraficzny arabski (ponad 200 mln, w tym język maltański i judeo-arabski) języki północno-zachodniosemickie aramejski języki zachodnioaramejskie, w tym biblijny judeo-palestyński, dialekty samarytańskie języki wschodnioaramejskie, w tym judeo-babiloński syryjski i inne dialekty[3]. ugarycki amorycki (amorytycki) języki kananejskie amonicki edomicki fenicki z punickim hebrajski (ok. 7 mln) moabicki języki południowosemickie współczesny południowoarabski języki etiopskie (ok. 38 mln) języki północnoetiopskie gyyz (ge'ez, etiopski klasyczny) dahalik tigre tigrinia języki południowoetiopskie amharski (ok. 12,7 mln) argobba adare (harari) guragie gafat

Przypisy | edytuj kod

  1. Maria LuisaM.L. Uberti Maria LuisaM.L., Wprowadzenie do historii starożytnego Bliskiego Wschodu, AndrzejA. Mrozek (tłum.), MarekM. Stępień (red.), Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2010, s. 30–31, ISBN 978-83-235-0680-5, OCLC 751354697 .
  2. Maria LuisaM.L. Uberti Maria LuisaM.L., Wprowadzenie do historii starożytnego Bliskiego Wschodu, AndrzejA. Mrozek (tłum.), MarekM. Stępień (red.), Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2010, s. 31, ISBN 978-83-235-0680-5, OCLC 751354697 .
  3. Cf. Mansoor, Menahem: Biblical Hebrew step by step. T. 1. s. 7.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (rodzina językowa):
Na podstawie artykułu: "Języki semickie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy