Jabłoko


Jabłoko w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jabłoko (ros. Яблоко – jabłko) – rosyjska partia polityczna założona w 1993 roku przez Grigorija Jawlinskiego, Jurija Bołdyriewa i Władimira Łukina.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Pochodzenie nazwy | edytuj kod

Nazwa partii pochodzi od pierwszych sylab nazwisk jej założycieli – Jawlinskiego, Bołdyriewa i Łukina.

Charakterystyka | edytuj kod

Obecnie (2007) Jabłoko jest partią opozycyjną wobec władzy, pozostawała też krytyczna wobec licznych działań Borysa Jelcyna. Przez 15 lat funkcję lidera pełnił Grijorij Jawlinski, zastąpiony w czerwcu 2008 przez Siergieja Mitrochina[1][2]. Siedziba partii znajduje się w Moskwie. W 2003 liczyła ok. 85 tys. członków w 74 regionalnych wydziałach, w 2011 - ok. 53 tys. członków[3]. Partia należy do Międzynarodówki Liberalnej.

Partia Jabłoko odwołuje się do idei socjalnego liberalizmu oraz liberalizmu demokratycznego.

Program | edytuj kod

Wybory w 2008 | edytuj kod

 Osobny artykuł: Wybory prezydenckie w Rosji w 2008 roku.

Kandydatem partii na prezydenta w wyborach w 2008 miał zostać ówczesny szef ugrupowania – Grigorij Jawlinski[5].

Organizacje siostrzane na granicą | edytuj kod

Pod koniec lat 90. przy poparciu Jabłoka, na Białorusi powstała Białoruska Organizacja „Jabłko” kierowana przez Wolhę Abramawą. Zrzeszała ona rosyjskojęzycznych demokratów[6], miała charakter centrowy, socjalno-liberalny[7] i była luźno powiązana z białoruską opozycją. Organizacja była określana przez białoruskie media państwowe mianem „konstruktywnej opozycji”[8]. Abramawa była deputowaną do Izby Reprezentantów Białorusi II[9] i III kadencji (2000−2008)[10], jako jedyna członkini tej organizacji. Wykazywała tam umiarkowaną opozycyjność, wypowiadając się przeciwko pojedynczym represyjnym działaniom władzy wykonawczej[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. Jawliński zrezygnował z przewodzenia partii Jabłoko. rp.pl, 2008-06-21. [dostęp 22 czerwca 2008].
  2. Mitrochin nowym liderem Jabłoka. rp.pl, 2008-06-22. [dostęp 22 czerwca 2008].
  3. Strona Ministerstwa Sprawiedliwości Federacji Rosyjskiej. minjust.ru, 2014-12-07. [dostęp 7 grudnia 2014].
  4. Justyna Prus: Liberałowie chcą rozliczać Stalina. rp.pl, 2009-03-01. [dostęp 2 marca 2009].
  5. Tomasz Bielecki: Grigorij Jawliński wystartuje na prezydenta Rosji. gazeta.pl, 2007-06-17. [dostęp 22 czerwca 2008].
  6. a b Piatkiewicz i Rubinczyk 2011 ↓, s. 1178
  7. Jekadumawa 2011 ↓, s. 671
  8. Lachowicz 2011 ↓, s. 378−380
  9. WadzimW. Papou WadzimW., Postanowlenije Pałaty priedstawitielej Nacyonalnogo sobranija Riespubliki Biełaruś ot 21 nojabria 2000 g. №5-П2/I „O priznanii połnomoczij dieputatow Pałaty priedstawitielej Nacyonalnogo sobranija Riespubliki Biełaruś wtorogo sozywa”, pravo.levonevsky.org, 21 listopada 2000 [dostęp 2014-01-18]  (ros.).
  10. Abramowa Olga Michajłowna (ros.). Izba Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi. [dostęp 2013-12-19].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (partia polityczna):
Na podstawie artykułu: "Jabłoko" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy