Jacek Kotlica


Jacek Kotlica w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jacek Kotlica, właśc. Józef Foromański[1] (ur. 24 grudnia 1939 w Kotlicach na Zamojszczyźnie, zm. 7 maja 2010 w Gdańsku) – polski poeta, prozaik, krytyk sztuki, mający w dorobku literackim zbiory wierszy, powieści, widowiska teatralne, książki dla dzieci.

Twórczość | edytuj kod

Autor monografii, esejów i felietonów poświęconych plastyce współczesnej, publikowanych w czasopismach i prasie codziennej oraz w wydawnictwach książkowych (m.in. „Malarskie widzenie”, „Krytycy o nas”, „Tendencje w sztuce i krytyce”). Redaktor i kierownik działów sztuki; w kwartalniku „Punkt”, „Gdańskim Roczniku Kulturalnym” i miesięczniku „ Autograf”. Od 1945 mieszkał w Sopocie (potem w Gdańsku). Długoletni działacz Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki. Współpracownik dwumiesięcznika „Autograf bis”. Od 1976 roku należał do PZPR[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Jacek Kotlica nie żyje (pol.).
  2. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 439. ISBN 83-223-2073-6.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jacek Kotlica" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy