Jadwiga Brzowska


Jadwiga Brzowska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jadwiga Brzowska (także Brzowska-Méjean, ur. 1830 w Warszawie, zm. 1886 w Paryżu) – polska pianistka, córka kompozytora Józefa Brzowskiego (1805—1888), pseudonim Jadwiga Jagiełło.

Uczyła się gry na fortepianie pod opieką ojca, potem studiowała kompozycję także u swego wuja Karola Kurpińskiego.

Debiutowała w Warszawie w roku 1840 w wieku 10 lat z utworami Chopina oraz transkrypcjami fortepianowymi utworów Rossiniego, Belliniego, Donizettiego i Meyerbeera, a następnie występowała w wielu miastach. W roku 1843 wystąpiła na Uniwersytecie Wrocławskim z recitalem utworów Franciszka Liszta i Zygmunta Thalberga. Podczas pobytu w Lipsku była uczennicą Ignacego Moschelesa.

W latach pięćdziesiątych występowała w Niemczech, Belgii i Anglii[1].

W roku 1851 wystąpiła w Berlinie wraz z Antonim Kątskim wykonując także jego kompozycję. W roku 1855 wystąpiła kilkakrotnie w Krakowie.

Od roku 1857 w ciągu trzech lat przebywała w Nowym Orleanie, gdzie po raz pierwszy wykonała utwory Fryderyka Chopina. [2]. Tam poślubiła konsula francuskiego hrabiego Eugéne Méjeana, lecz małżeństwo zakończyło się wkrótce rozwodem.

Po powrocie z Ameryki w roku 1861 zamieszkała w Brukseli, gdzie m.in. popularyzowała kompozycje swojego ojca, a następnie zamieszkała w Paryżu, gdzie pozostała do końca życia, zajmując się nauczaniem gry na fortepianie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Albert Sowiński. Słownik muzyków polskich dawnych i nowoczesnych, 1874. – Str. 43.
  2. Sandra P. Rosenblum. «A composer known here but to few»: The reception and performance styles of Chopin’s music in America, 1839-1900 // The Age of Chopin: Interdisciplinary Inquiries / Ed. by Hanna Goldberg — Indiana University Press, 2004. — P. 322.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jadwiga Brzowska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy