Jagna Marczułajtis


Jagna Marczułajtis-Walczak w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Jagna Marczułajtis) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jagna Kinga Marczułajtis-Walczak[1], primo voto Marczułajtis-Kolasińska[2] (ur. 15 grudnia 1978 w Zakopanem) – polska snowboardzistka i polityk. Trzykrotna uczestniczka zimowych igrzysk olimpijskich. Posłanka na Sejm VII, VIII i IX kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Kariera sportowa | edytuj kod

Jest czternastokrotną złotą medalistką mistrzostw Polski w snowboardzie, podwójną mistrzynią świata juniorek, mistrzynią i wicemistrzynią Europy. Brała udział w zimowych igrzyskach olimpijskich w Nagano (1998), w Salt Lake City (2002) (zajęła tam 4. miejsce w slalomie równoległym) oraz w Turynie (2006). Dwukrotnie wygrała zawody Pucharu Świata: w Bad Gastein (2004) i w Nendaz (2006). W 2004 zajęła siódme, najwyższe w swojej karierze, miejsce w klasyfikacji końcowej Pucharu Świata federacji FIS.

Wykształcenie i działalność zawodowa | edytuj kod

W 2004 ukończyła studia z wychowania fizycznego na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Kształciła się tam również na specjalizacjach trenerskich z narciarstwa alpejskiego (2006) i snowboardu (2011). W 2011 ukończyła na Uniwersytecie Jagiellońskim studia podyplomowe z zarządzania organizacjami sportowymi[3], uzyskując dyplom menedżera sportu.

W latach 2006–2016 prowadziła szkołę narciarstwa i snowboardu pod nazwą Szkoła Jagny Marczułajtis w Stacji Narciarskiej Witów-Ski w Witowie (gmina Kościelisko). Później wraz z mężem zaczęła prowadzić ośrodek pod nazwą Wioska Jagny[4].

Była przewodniczącą Komitetu Konkursowego Kraków 2022, zajmującego się przygotowaniem kandydatury województwa małopolskiego do zorganizowania Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022. Ustąpiła z tego stanowiska w 2014 po krytyce funkcjonowania komitetu[5].

Działalność polityczna | edytuj kod

W 2010 z listy Platformy Obywatelskiej uzyskała mandat radnej sejmiku małopolskiego[1]. Rok później z ramienia tej samej partii została wybrana do Sejmu VII kadencji, otrzymując w okręgu krakowskim 7289 głosów[6]. W 2015 została członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi[7]. W wyborach w tym samym roku nie uzyskała poselskiej reelekcji, uzyskując 6899 głosów i zajmując pierwsze niemandatowe miejsce na liście PO[8]. W 2018 objęła mandat po wybranym na prezydenta Warszawy Rafale Trzaskowskim, na co wyraziła zgodę[9]. W 2019 jako członkini PO kandydowała z 6. miejsca okręgowej listy Koalicji Europejskiej do Parlamentu Europejskiego[10], nie została wówczas wybrana.

W wyborach w tym samym roku uzyskała mandat posłanki IX kadencji z ramienia Koalicji Obywatelskiej, otrzymując w okręgu nowosądeckim 21 968 głosów[11].

Życie prywatne | edytuj kod

Córka Wojciecha Marczułajtisa, ratownika TOPR i przewodnika tatrzańskiego[12]. Jej matka, Ludwika Majerczyk, była trzynastokrotną mistrzynią kraju w konkurencjach alpejskich[13]. Siostry jej matki, Józefa Majerczyk-Chromik, Władysława Majerczyk-Tragarz i Zofia Majerczyk-Rumińska, były biegaczkami narciarskimi. Starsza siostra Jagny Marczułajtis-Walczak, Anita Marczułajtis-Łodzińska, podjęła pracę jako instruktor narciarstwa.

Pierwszy mąż Sebastian Kolasiński był olimpijczykiem, mistrzem świata juniorów w tańcach na lodzie. Drugi mąż Andrzej Walczak zajął się prowadzeniem działalności gospodarczej w Poroninie. Jagna Marczułajtis ma troje dzieci: córki Jagodę i Igę oraz syna Andrzeja[14].

Zagrała gościnnie w dwóch odcinkach serialu Magda M., odgrywając epizodyczną rolę Lucyny Stoch[15]. Wystąpiła w sesji zdjęciowej dla magazynu „CKM”. Była uczestniczką trzynastej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami (2011).

Wyniki sportowe | edytuj kod

Igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Miejsca na podium Pucharu Świata | edytuj kod

  • San Candido – 10 marca 2000 (slalom równoległy) – 3. miejsce
  • Bad Gastein – 6 stycznia 2004 (slalom równoległy) – 1. miejsce
  • Nendaz – 22 stycznia 2006 (slalom równoległy) – 1. miejsce

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2012-02-24].
  2. Jagna Marczułajtis-Kolasińska – sylwetka w portalu Polskiego Komitetu Olimpijskiego. [dostęp 2020-12-14].
  3. Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2019-08-11].
  4. Jagna Marczułajtis-Walczak: Jestem harda!. gala.pl, 20 października 2011. [dostęp 2013-12-24].
  5. ZIO Kraków 2022: Jagna Marczułajtis-Walczak zrezygnowała ze stanowiska. onet.pl, 12 kwietnia 2014. [dostęp 2018-02-26].
  6. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2012-02-24].
  7. Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała lista. dziennik.pl, 2015-03-16. [dostęp 2015-03-21].
  8. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2018-11-09].
  9. M.P. z 2018 r. poz. 1117.
  10. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-06-11].
  11. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  12. Łukasz Bobek: Odszedł Wojciech Marczułajtis, mentor tatrzańskich przewodników. gazetakrakowska.pl, 11 lutego 2014. [dostęp 2019-08-11].
  13. Józefa Majerczyk – sylwetka w portalu Polskiego Komitetu Olimpijskiego. [dostęp 2013-10-31].
  14. Jagna Marczułajtis: Życiową glebę zaliczyłam nieraz. rp.pl, 25 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-26].
  15. Jagna Marczułajtis w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2012-02-24].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jagna Marczułajtis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy