Jagnięca Skała


Jagnięca Skała w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Jagnięca Skała w lewych zboczach Jagnięcego Grzbietu

Jagnięca Skała (niem. Lämmerturm, słow. Jahňacia skala, węg. Bárány-szikla[1]) – wybitna skała w Dolinie pod Koszary w słowackich Tatrach Bielskich[2].

Jagnięca Skała znajduje się w Dolinie Jagnięcej – górnym piętrze Doliny pod Koszary. Wznosi się ponad kosodrzewinę i karłowate świerki w środkowej części Jagnięcego Grzbietu. Znajduje się w grupie kilku skał i jest największą z nich. Z położonego po jej południowej stronie siodełka opada żleb, z obydwu stron porośnięty gąszczem kosodrzewiny. Ma wylot nieco powyżej progu Doliny Jagnięcej[2].

Pierwsze znane wejście na Jagnięcą Skałę: Jacek Bilski i Władysław Cywiński 17 października 1979 r.[2] Skała znajduje się na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego i dodatkowo na obszarze ochrony ścisłej[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. Tatry Bielskie [dostęp 2020-02-01] .
  2. a b c Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, ​ISBN 83-7104-011-3
  3. Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, ​ISBN 83-87873-26-8
Na podstawie artykułu: "Jagnięca Skała" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy