Jagnięcy Grzbiet


Na mapach: 49°14′25″N 20°16′02″E/49,240278 20,267222

Jagnięcy Grzbiet w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Widok ze Zdziaru

Jagnięcy Grzbiet (niem. Lämmerrücken, słow. Jahňací chrbát, węg. Bárány-hát[1]) – boczny, północny grzbiet Bujaczego Wierchu w słowackich Tatr Bielskich[2].

Jagnięcy Grzbiet dzieli Doliny pod Koszary na dwie części; Dolinę Jagnięcą i Mały Koszar. Posiada boczne, orograficznie lewe odgałęzienie – Skrajny Diabli Grzbiet. Między nim a Jagnięcym Grzbietem znajduje się Diable Koryto[2].

Dolną część Jagnięcego Grzbietu porasta las, wyżej kosodrzewina, a najwyższa część jest trawiasta. W dolnej części grzbietu wznosi się wybitna ściana Rakuskiej Turni, wybitne grupy skalne są też wyżej. W środkowej części, na zboczach Doliny Jagnięcej największa ze skał to Jagnięca Skała[2].

Autorem nazwy Jagnięcego Grzbietu jest Władysław Cywiński – autor jedynego szczegółowego przewodnika o Tatrach Bielskich[2]. Grzbiet w całości znajduje się na obszarze Tatrzańskiego Parku Narodowego i dodatkowo jest obszarem ochrony ścisłej[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. Tatry Bielskie [dostęp 2020-02-01] .
  2. a b c d Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, ​ISBN 83-7104-011-3
  3. Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, ​ISBN 83-87873-26-8
Na podstawie artykułu: "Jagnięcy Grzbiet" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy