Jajożyworodność


Żyworodność lecytotroficzna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Jajożyworodność) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Gupik pawie oczko – najbardziej znana ryba jajożyworodna. Na zdjęciu para odmiany hodowlanej.

Żyworodność lecytotroficzna, jajożyworodność (łac. ovoviviparia) – odmiana żyworodności polegająca na tym, że po zapłodnieniu wewnętrznym zarodki pozostają w błonach jajowych wewnątrz organizmu matki, odżywiają się żółtkiem i zachowują całkowitą autonomię podczas rozwoju. Młode uwalniają się z błon jajowych bezpośrednio przed złożeniem jaj, w trakcie lub zaraz po ich złożeniu przez samicę.

Termin jajożyworodność wprowadzony przez Borisa Balinsky’ego w 1975[1] był w kolejnych latach różnie definiowany przez biologów. Ostatecznie został wycofany z użycia[2], a ten typ rozrodu – spotykany u niektórych owadów, płazów, ryb i gadów – określa się jako żyworodność lecytotroficzną[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Boris I. Balinsky An introduction to embryology. W.B. Saunders Philadelphia Co. 1975.
  2. Daniel G. Blackburn. Classification of the reproductive patterns of amniotes. „Herpetological Monographs”. 14, s. 371-377, 2000 (ang.). 
  3. Anna Pecio. Ewolucja żyworodności wśród ryb (Pisces). „Przegląd Zoologiczny”. 1-2, s. 29-47, 2001. 
Na podstawie artykułu: "Jajożyworodność" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy