Jakub (postać biblijna)


Jakub (postać biblijna) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Walka Jakuba z aniołemGustave Doré, 1855

Jakub (hebr. ‏יַעֲקֹב‎, Jaʿăqōḇ, Jaʿaqov, arab. ‏يعقوب‎, Jaʿqūb, od aqeb – „pięta”), nazywany też Izraelem (hebr. יִשְׂרָאֵל – Israel „Walczący z Bogiem”) – patriarcha biblijny, którego dzieje przedstawia Księga Rodzaju.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jakub był synem Izaaka i Rebeki (Izaak i Rebeka byli kuzynami - Rebeka była wnuczką Nachora brata Abrahama będącego ojcem Izaaka[1][2]) bratem-bliźniakiem Ezawa. Dzieci walczyły ze sobą już w łonie matki, co Jahwe objaśnił jej słowami „Dwa narody są w twym łonie, dwa odrębne ludy wyjdą z twych wnętrzności; jeden będzie silniejszy od drugiego, starszy będzie sługą młodszego” (Rdz 25,23).

Biblia określa Jakuba jako człowieka spokojnego, a Ezawa – jako zręcznego myśliwego. Ezaw był faworyzowany przez ojca, a Jakub – przez matkę. Ezaw był pierworodnym, jednak lekceważył ten przywilej i odstąpił go bratu za potrawę z gotowanej soczewicy. Również ojcowskie błogosławieństwo Jakub uzyskuje podstępem od niedowidzącego ze starości Izaaka. Z powodu gniewu brata był zmuszony udać się do Charanu, do brata swojej matki Labana, którego obie córki – Rachelę i Leę – poślubił.

Walka Jakuba z aniołem. Biblia Gutenberga, 1558.

Księga Rodzaju opisuje walkę Jakuba z tajemniczą postacią, która powiedziała: „Odtąd nie będziesz nazywał się Jakub, ale Izrael (ישׂראל), bo walczyłeś z Bogiem i z ludźmi i zwyciężyłeś.” (Rdz 32,29)[3]. Józef Flawiusz w Dawnych dziejach Izraela k1 331-334 opisuje powrót Jakuba do brata swego Ezawa, podczas której natknął się on na zjawę i walczył z nią ciężko, odnosząc zwycięstwo. Zwyciężona zjawa przedstawiła się jako Anioł Boży.

Po 17 latach pobytu w Egipcie zmarł w wieku 147 lat, pochowany został w jaskini Makpela.

Jakub miał dwunastu synów:

Ponadto Lea urodziła mu jedyną córkę – Dinę.

Potomstwo dwunastu synów Jakuba tworzyło dwanaście plemion izraelskich; do których jednak nie zalicza się nieposiadających własnych ziem potomków Lewiego – lewitów, natomiast rozróżniając dwóch synów Józefa – Efraima i Manassesa, którzy zostali przez Jakuba adoptowani[6].

Inna interpretacja historyczna | edytuj kod

Część badaczy przychyla się do tezy, iż starotestamentowa postać Jakuba jest mitologiczną personifikacją jednego z plemion hebrajskich wkraczających wśród Amorytów do Mezopotamii i Syrii, konkretnie ludu Jakob-el znanego z tabliczek państwa Mari[7].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. When did God no longer allow marriage between close relatives? - Bible Believers Baptist Church, Corpus Christi, Texas [dostęp 2020-02-06]  (ang.).
  2. ISAAC AND REBEKAH., godswordtowomen.org [dostęp 2020-02-06] .
  3. Rdz 32,28 w przekładach Biblii.
  4. Rachel, www.jewishvirtuallibrary.org [dostęp 2020-02-06] .
  5. Rachel, www.jewishvirtuallibrary.org [dostęp 2020-02-06] .
  6. Rdz 48,1-6 w przekładach Biblii.
  7. Prawda i legenda o patriarchach. W: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne. Warszawa: Iskry, 1983, s. 73-74. ISBN 83-207-0631-9.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jakub (postać biblijna)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy