Jakub de Voragine


Jakub de Voragine w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jakub de Voragine (wł. Jacopo da Varagine; ur. ok. 1228–1230, zm. 13 lub 14 lipca 1298) – średniowieczny włoski hagiograf, kaznodzieja i pisarz religijny, arcybiskup Genui, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się prawdopodobnie w Genui[1]. W 1244 Jakub wstąpił do zakonu dominikanów. W latach 1267-1286 był prowincjałem w Lombardii. W 1288 został wybrany arcybiskupem Genui, ale stanowisko to objął dopiero w 1292 roku. Nosił przydomek de Voragine.

Głównym dziełem Jakuba de Voragine jest Legenda aurea (Złota legenda) powstała w latach 1260-1270. Zbiór ten, na który składają się narracyjne opowieści i rozważania o świętych, był przeznaczony do czytania na szczególne dni i uroczystości roku liturgicznego.

W 1816 papież Pius VII ogłosił go błogosławionym.

Wspomnienie liturgiczne bł. Jakuba de Voragine obchodzone jest w Kościele katolickim w dies natalis (14 lipca)[2].

Zobacz też | edytuj kod

 Osobny artykuł: kult świętych.

Przypisy | edytuj kod

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 3: H-Ł. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1998. ISBN 83-7097-464-3.
  2. Jakub de Voragine, biskup na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 28.06.2010]

Bibliografia | edytuj kod

  • Lexikon für Theologie und Kirche, Bd. 5, Freiburg im Breigau 1933, kolumna 265.
Arcybiskupi Genui Kontrola autorytatywna (osoba):Encyklopedia internetowa:
Na podstawie artykułu: "Jakub de Voragine" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy