James Rothman


James Rothman w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

James E. Rothman (ur. 3 listopada 1950 w Haverhill) – amerykański biochemik pochodzenia żydowskiego[1], profesor Uniwersytetu Yale’a, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za „odkrycia dotyczące maszynerii regulującej transport pęcherzykowy, główny system transportowy w naszych komórkach” przyznanej mu wraz z Randym Schekmanem i Thomasem Südhofem[2].

W 1976 uzyskał doktorat w Harvard Medical School i objął posadę adiunkta w Instytucie Technicznym Massachusetts, skąd przeniósł się w 1978 na Uniwersytet Stanforda. Tam rozpoczął swoje badania nad pęcherzykami. Był związany także z Uniwersytetem w Princeton, Centrum Walki z Rakiem imienia Sloana i Ketteringa w Nowym Jorku oraz Uniwersytetu Columbia.

Od 2008 był wykładowcą Uniwersytetu Yale’a w (w New Haven), gdzie piastował funkcję profesora i kierownika w Zakładzie Biologii Komórki.

Przypisy | edytuj kod

  1. Israelis lose out to US-German trio for Nobel medicine prize (ang.). The Times of Israel, 2013-10-07. [dostęp 2013-10-09].
  2. Komunikat prasowy w sprawie Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny (ang.). nobelprize.org, 2013-10-07. [dostęp 2013-10-07].


Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "James Rothman" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy