James Stirling (architekt)


James Stirling (architekt) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania J. Stirling i M. Wilford:
Państwowa Akademia Muzyki i Sztuk Pięknych w Stuttgarcie

James Frazer Stirling (ur. 22 kwietnia 1926 w Glasgow – niekiedy podaje się rok 1924, zm. 25 czerwca 1992 w Londynie) – brytyjski architekt, przedstawiciel postmodernizmu, laureat Nagrody Pritzkera z 1981.

Spis treści

Młodość | edytuj kod

James Stirling studiował architekturę w latach 1945–1950 na Uniwersytecie w Liverpoolu. W 1956 założył z Jamesem Gowanem biuro Stirling and Gowan. Twórczość Stirlinga w tym okresie utrzymywała się w formach późnego modernizmu, niekiedy była wyraźnie brutalistyczna. Najbardziej znaną realizacją biura jest wydział inżynierii Uniwersytetu w Leicesterze o charakterystycznych techniczno-geometrycznych formach. Charakter ten przejawia się też w często stosowanych przez Stirlinga linearnych przedstawieniach izometrycznych i perspektywach z lotu ptaka. Od 1963 Stirling sam prowadził biuro.

Kariera | edytuj kod

W 1971 partnerem Stirlinga został Michael Wilford, już od roku 1960 współpracownik biura. W latach 70. XX w. styl Stirlinga zaczął się silnie zmieniać i zwracać ku eklektycznemu postmodernizmowi. Stirling chętnie stosował cytaty ze stylów historycznych, jak i architektury regionalnej.

Po śmierci Stirlinga w 1992 biuro przejął Michael Wilford. W ten sposób zrealizowano liczne nieukończone projekty, m.in. Państwową Akademię Muzyki i Sztuk Pięknych w Stuttgarcie.

Imieniem Stirlinga nazwano przyznawaną od 1996 brytyjską nagrodę architektoniczną.

Główne dzieła | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "James Stirling (architekt)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy