Jan Łubieński


Jan Łubieński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Łubieński herbu Pomian (ur. 27 grudnia 1788 w Szczytnikach, zm. 26 czerwca 1878 w Warszawie) – poseł na sejm, sędzia Sądu Najwyższej Instancji Królestwa Kongresowego w 1834 roku[1], radca Rady Departamentowej departamentu warszawskiego Księstwa Warszawskiego z powiatu sochaczewskiego w 1811 roku[2] sędzia pokoju, ekonomista, generał pospolitego ruszenia, działacz filantropijny.

Syn Feliksa i Tekli Bielińskiej, brat: Tomasza, Piotra, Tadeusza, Józefa, Henryka i Róży Sobańskiej.

Otrzymał wykształcenie domowe uzupełnione w 1801 pobytem w Wiedniu w towarzystwie starszych braci. Po wkroczeniu wojsk francuskich na ziemie polskie 18-letni młodzieniec, obwołany generałem pospolitego ruszenia ziemi rawskiej. W początkach lutego zdobył szturmem Szczecinek. Wiosną 1807 wrócił do gospodarki w rodzinnym Guzowie. W 1809 został mianowany jednym z dyrektorów stolicy, którzy mieli zorganizować miejscową gwardię i utrzymać spokój w mieście prosił jednak o zwolnienie go z tego stanowiska. W latach 1810–1813 był konsyliarzem z departamentu warszawskiego w Głównej Izbie Obrachunkowej, a dzięki staraniom ojca posłował na sejmy 1811 i 1812. Ożenił się 7 grudnia 1810 w Okuniewie z Anną Klicką (zm.1837), córką Stanisława. Był właścicielem Okuniewa, dzierżawił od teścia Młodzianów w płockiem, dbając o uprzemysłowienie tych dóbr. Drugą jego żoną w 1843 została Izabela Michałowska[3]

W 1817 roku był marszałkiem sejmikowym powiatu stanisławowskiego województwa mazowieckiego[4]. W latach 1825–1830 był sędzią pokoju w powiecie stanisławowskim. Brat Henryk wprowadził go w 1829 do zarządu Towarzystwa Wyrobów Zbożowych, a w 1830 do Towarzystwa Wyrobów Lnianych,został też członkiem domu handlowego Bracia Łubieńscy i Spółka. Po wybuchu powstania listopadowego organizował magazyny żywnościowe, a następnie został intendentem generalnym armii, po Konstantym Wolickim. W 1832 wycofał się wówczas z życia publicznego i ograniczył do działalności filantropijnej. Po ustanowieniu w 1842 Rady Głównej Opiekuńczej zakładów dobroczynnych przez wiele lat był jej członkiem. W 1858 został członkiem Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim[5]. Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim.

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Nowy kalendarzyk polityczny na rok 1834, Warszawa, s. 288.
  2. Kalendarzyk Polityczny Piiarski na Rok ..., 1811, Warszawa 1811, s. 205.
  3. dane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego
  4. dodatek do nr 82 Gazety Korespondenta, 14 października 1817, s. 1786.
  5. Roczniki Gospodarstwa Krajowego. R. 16, 1858, T. 32, nr 2, Warszawa 1858, s. 8.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Łubieński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy