Jan Świątecki


Jan Świątecki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Stanisław Świątecki ps. „Taczewski” (ur. 23 czerwca 1894 w Ujściu Jezuickim, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w Ujściu Jezuickim, w ówczesnym powiecie dąbrowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, rodzinie Stanisława i Marii z Piotrowskich[1]. W 1914 roku złożył maturę w IV Gimnazjum Realnym w Krakowie. Członek Drużyn Strzeleckich. 8 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich. Odbył kampanię wojenną z I Brygadą. W 1917 roku, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarskiej i królewskiej armii.

W 1918 zgłosił się do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do 5 pułku piechoty Leg. na stanowisko dowódcy kompanii. Awansował do stopnia porucznika. Walczył na froncie wojny 1920 r. w szeregach 5 pp Leg., 6 pułku piechoty Leg., 132 pułku piechoty, 207 pułku piechoty.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 51. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 3 pułk piechoty Legionów w Jarosławiu[2]. 22 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu[3]. W 1923 roku pełnił obowiązki dowódcy III batalionu 3 pp Leg[4]. W następnym roku został przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu[5][6]. 1 grudnia 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów piechoty[7]. 23 stycznia 1929 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 28. lokatą w korpusie oficerów piechoty[8].

Następnie został przeniesiony do dowództwa 24 Dywizji Piechoty w Jarosławiu[9]. 5 listopada 1928 roku został przeniesiony do 9 pułku piechoty Legionów w Zamościu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[10][11]. 28 stycznia 1931 roku został przeniesiony do 6 Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego we Lwowie na stanowisko kierownika[12][13]. 28 czerwca 1933 roku został przeniesiony do 12 pułku piechoty w Wadowicach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[14]. 26 maja 1934 roku został przeniesiony do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej na stanowisko dowódcy pułku[15]. Obowiązki dowódcy pułku pełnił do 24 czerwca 1938 roku. Na jego dalszej karierze zaważyła opinia służbowa wydana 9 listopada 1937 roku przez inspektora armii, generała dywizji Tadeusza Piskora. Został przeniesiony do Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego i wyznaczony na stanowisko oficera sztabowego do zleceń specjalnych w Komendzie Głównej Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny[16][17].

W czasie kampanii wrześniowej dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 roku spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia pułkownika[18]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 551.
  2. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 37.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 545.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 131, 404.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 127, 349.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 22 maja 1925 roku, s. 266. Obsada pułków piechoty.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 733.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 24 stycznia 1929 roku, s. 3.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 120, 171.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 336.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 49.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 13.
  13. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 22, 468.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 130.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 153.
  16. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 11, 445.
  17. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 551 wg autorów w 1939 roku został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie.
  18. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  19. M.P. z 1931 r. nr 296, poz. 391.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jan Świątecki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy