Jan Błażejewski


Jan Błażejewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Błażejewski (ur. 4 lutego 1904 w Winnicy, zm. 16 grudnia 1942) – kapitan pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari[1].

Życiorys | edytuj kod

15 sierpnia 1933, po ukończeniu Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie (VII promocja, 10 lokata), mianowany podporucznikiem obserwatorem i przydzielony został do 6 pułku lotniczego[2]. W okresie od 17 maja do 6 października 1934 pozostawał na przydziale Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa. W Eskadrze Szkolnej Pilotażu w Sadkowie ukończył kurs pilotażu. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 w korpusie oficerów aeronautyki (od 1937 korpus oficerów lotnictwa, grupa liniowa)[3]. W marcu 1939 był instruktorem w Obozie Szybowcowym w Ustianowej[4].

Brał udział w wojnie obronnej Polski. Po 17 września ewakuował się poprzez Rumunię i Francję do Wielkiej Brytanii.

Wstąpił do RAF, otrzymał numer służbowy P-0004. Służył jako pilot w 304 dywizjonie bombowym „Ziemi Śląskiej im. Ks. Józefa Poniatowskiego”[5]. Dnia 16 grudnia 1942 roku załoga w składzie kpt. pil. Jan Błażejewski, por. pil. Marian Szczodrowski, ppor. naw. Jan Kołmacz, sierż. rtg. Bogusław Gołąbek, sierż. strz. Kazimierz Suwalski, sierż. strz. Hubert Rutkowski wystartowała z lotniska dywizjonu w Lindholme do nalotu na doki w Ostendzie. Wkrótce po starcie pilotowany przez dowódcę Jana Błażejewskiego Vickers Wellington z nieznanych przyczyn spadł do morza. Wszyscy lotnicy zginęli[2].

Jan Błażejewski pośmiertnie został odznaczony Orderem Virtuti Militari. Był też czterokrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Lotniczym i Distinguished Flying Cross[6], a także Brązowym Krzyżem Zasługi[3]. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Dunkierce (działka 2, rząd 3, grób 2)[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Jan Błażejewski. infolotnicze.pl. [dostęp 2014-09-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
  2. a b c Pawlak 2009 ↓, s. 122.
  3. a b Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 215.
  4. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 478.
  5. Krzystek 2012 ↓, s. 100.
  6. Błażejewski Jan. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-02-20].

Bibliografia | edytuj kod

  • Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
  • Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989. ISBN 83-11-07329-5.
  • Jerzy Pawlak: Absolwenci Szkoły Orląt: 1925-1939. Warszawa: Retro-Art, 2009. ISBN 83-87992-22-4. OCLC 69472829.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
Na podstawie artykułu: "Jan Błażejewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy