Jan Bandau


Jan Bandau w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Jerzy Bandau (zm. 1816 r.) – węgierski[1] złotnik, od 1768 r. tworzący w Warszawie. Należał on do grona najwybitniejszych złotników warszawskich tworzących pod koniec XVIII wieku w stylu tzw. klasycyzmu stanisławowskiego.

Życiorys | edytuj kod

Warsztat jego znajdował się w kamienicy przy ul. Leszno (kamienica była jego własnością). W 1792 r. zatrudniał on 13 pracowników. Na wyrobach, które wytwarzał znajdował się monogram IGB (Johann Georg Bandau). Wykonywał głównie przedmioty kultowe i użytkowe. Na początku tworzył w stylu rokoko, a od ok. 1785 r. klasycystycznym. Charakteryzowały się one wyszukaną formą oraz bogactwem dekoracji plastycznej.

Wśród jego dzieł można wymienić:

  • konwie komunijne dla zboru ewangelicko-augsburskiego w Warszawie;
  • serwis dla Władysława Gurowskiego (1788);
  • monstrancja z Dąbrówki Kościelnej (1791);
  • monstrancja dla skarbca katedry poznańskiej (1814).

Niektóre z jego wyrobów znajdują się m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie (m.in. kulisty imbryk), w Muzeum Warszawy[2], [3], w Muzeum Okręgowym w Koninie (srebrne świeczniki na ekspozycji dotyczącej rozwoju oświetlenia od czasów starożytnych do XX wieku)[4], w Muzeum Regionalnym w Krasnymstawie[5].

Jan Bandau pochowany został na Cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Jerzy S. Majewski, Żelazna 49/53 - dawna fabryka Norblina, www.wyborcza.pl [dostęp: 14 kwietnia 2009]
  2. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 33-34.
  3. Solniczka, Muzeum Warszawy, nr inw. MHW 2538, [1]
  4. Kolekcja oświetlenia Muzeum Okręgowego w Koninie, www.muzeum.com.pl [dostęp: 14 kwietnia 2009]
  5. Muzeum Regionalne w Krasnymstawie - zbiory muzeum, www.muzeumkrasnystaw.webd.pl [dostęp: 14 kwietnia 2009]
Na podstawie artykułu: "Jan Bandau" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy