Jan Feliks Tarnowski (1417–1484)


Jan Feliks Tarnowski (1417–1484) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Feliks Tarnowski (ur. w 1417 roku – zm. w 1484 roku) – polski szlachcic herbu Leliwawojewoda lubelski w latach 1479-1484, kasztelan wojnicki w 1479 roku, kasztelan wiślicki w latach 1465-1477, kasztelan biecki w latach 1460-1465, dworzanin królewski w 1454 roku[1].

Życiorys | edytuj kod

Syn wojewody krakowskiego Jana z Tarnowa i Elżbiety ze Szternebrka.

Był gwarantem pokoju toruńskiego 1466 roku[2].

Dziedzic Wielowsi, Rzochowa i Wadowic. Kasztelan biecki i wiślicki, wojewoda lubelski przed 10 maja 1480.

Żonaty z Anną Oleśnicką herbu Dębno, miał z nią córkę Annę i syna Jana Feliksa Szrama Tarnowskiego.

Przypisy | edytuj kod

  1. Urzędnicy małopolscy XII-XV wieku. Spisy". Oprac. Janusz Kurtyka, Tomasz Nowakowski [i in.] 1990, s. 368.
  2. Antoni Gąsiorowski, Polscy gwaranci traktatów z Krzyżakami XIV-XV wieku, w: Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 2-3, 1971, s. 260.
Na podstawie artykułu: "Jan Feliks Tarnowski (1417–1484)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy