Jan Gisiler


Jan Gisiler w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Gisiler (Gezler, Giesler, Gissler) herbu Złotorzek (druga połowa XVIII wieku) – generał major w powstaniu kościuszkowskim.

Syn pułkownika austriackiego Jana. W 1790 jako pułkownik batalionu Skarbu Koronnego otrzymał nobilitację. W czasie insurekcji warszawskiej przeprawił się z Pragi i wzmocnił swoim oddziałem załogę Arsenału. Za udział w walkach awansowany 7 czerwca 1794 do rangi generała majora. Jego batalion został rozwinięty w 16 Regiment Pieszy Były Skarbowy. Gisiler pełnił funkcję pułkownika dyżurnego garnizonu warszawskiego. 10 lipca osłaniał linię Narwi. Do drugiej połowy września był komendantem Pragi. W czasie szturmu dostał się do rosyjskiej niewoli.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jan Gisiler" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy