Jan Iwicki


Jan Iwicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Iwicki de Iwiczna (z Iwiczny) herbu Kuszaba vel Paprzyca, ur. ok. 1550 w Iwicznie, zm. 3 grudnia 1598 roku w Ołomuńcu – teolog, prawnik, pisarz polityczny doby odrodzenia, zwolennik kontrreformacji. Syn Stanisława Iwickiego z Iwiczny.

Jan Iwicki wykładał na Akademii Jezuickiej w Ołomuńcu, a następnie został profesorem prawa na uniwersytecie w Ingolstadt. Kanonik ołomuniecki. Zmarł i został pochowany w Ołomuńcu.

Bibliografia | edytuj kod

  • Instytut Historii PAN,Odrodzenie i reformacja w Polsce, PWN 1978
  • Helmut Wolff, Geschichte der Ingolstädter Juristenfakultät 1472-1625, Duncker und Humbold, 1973
  • Boniecki A., Herbarz polski, t. 8, Warszawa 1899,
  • Uruski S., Rodzina. Herbarz szlachty polskiej,Warszawa 1904

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jan Iwicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy