Jan Jerzy Radziwiłł


Jan Jerzy Radziwiłł w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Jerzy Radziwiłł herbu Trąby (ur. 8 stycznia 1588 w Czernawczycach, zm. 18 grudnia 1625 w Trokach) – marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1616 roku[3], II Ordynat na Nieświeżu oraz kasztelan trocki od 1613.

Syn Mikołaja Krzysztofa zwanego Sierotką, brat: Aleksandra Ludwika, Albrechta Władysława oraz Zygmunta Karola.

W 1616 roku wyznaczony został senatorem rezydentem[4].

Spis treści

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Jazłowieccy
  2. Książęta Ostrogscy
  3. Złota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 132.
  4. Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 133.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Jerzy Radziwiłł" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy