Jan Karol Czartoryski


Jan Karol Czartoryski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Karol Czartoryski (ur. ok. 1626 roku – zm. 24 stycznia 1680 roku[1]) – marszałek sejmu nadzwyczajnego w Warszawie w 1668 roku[2], podkomorzy krakowski, starosta krzemieniecki, wielicki, śniatyński, lanckoroński, puński, marcinkowski[3].

Życiorys | edytuj kod

Był trzecim synem Mikołaja wojewody wołyńskiego i księżniczki Izabelli Koreckiej. Był właścicielem wielu starostw: śniatyńskiego, lanckorońskiego (1676-1694), markowskiego, puńskiego, bochneńskiego i wielickiego. W roku 1656 został starostą żywieckim i wtedy czynnie brał udział w powstaniu przeciwko Szwedom. Już wtedy był żonaty z Anną Zebrzydowską, starszą córką Michała miecznika koronnego.

Poseł sejmiku proszowickiego na sejm 1655, 1662, 1665, 1666 (II), 1667, na sejm nadzwyczajny 1668 roku i sejm abdykacyjny 1668 roku[4]. 24 stycznia 1668 został obrany marszałkiem sejmu, chociaż król był za łużyckim podkomorzym drohickim, i był nim do 7 marca 1668.

Na sejmie abdykacyjnym jako poseł województwa krakowskiego 16 września 1668 roku podpisał akt potwierdzający abdykację Jana II Kazimierza Wazy[5]. W 1669 roku był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego z województwa krakowskiego[6]. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa krakowskiego w 1674 roku[7]. Poseł sejmiku proszowickiego województwa krakowskiego na sejm koronacyjny 1676 roku[8].

W 3 marca 1668 umarła mu żona. W maju ożenił się po raz drugi z wdową po hetmanie Gosiewskim, Magdaleną Konopacką, kasztelanką elbląską. Z pierwszą żoną miał córkę Teklę wydana za Jerzego Krasickiego stolnika przemyskiego oraz trzech synów Kazimierza Mikołaja, Samuela Jana i Michała. Z drugą miał Helenę Konstancję Deodatę i synów Antoniego Dominika starostę lanckorońskiego i Józefa

Przypisy | edytuj kod

  1. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 75.
  2. Władysław Konopczyński, Chronologia sejmów polskich 1493–1793, Kraków 1948, s. 155.
  3. Krystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 245.
  4. Stefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo – doktryna – praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 340.
  5. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, 481.
  6. Porządek na seymie Walnym Electiey. Między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego tylko aktu Elekcyey należące uchwalony y postanowiony, roku [...] 1669 [słow.] dnia wtorego [...] maia, s. A3, mylnie podpisany jako Jerzy Karol
  7. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 148.
  8. Krystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 245.
Na podstawie artykułu: "Jan Karol Czartoryski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy