Jan Komarnicki (1894–1940)


Jan Komarnicki (1894–1940) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Komarnicki (ur. 29 lipca 1894 w Wieliczce, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Niepodległości, ofiara zbrodni katyńskiej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w rodzinie Franciszka i Franciszki z Grzywaczów. Żołnierz II Brygady Legionów. Uczestnik wojny 1920 w szeregach 33 pułku piechoty[1].

W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. W 1922 nadal służył w 33 pułku piechoty w stopniu porucznika[2]. Na liście starszeństwa oficerów zawodowych z 1922 figuruje jako Jan Komarnicki–Pieprzyk (lokata 796 w korpusie oficerów piechoty)[3]. Awansował do stopnia kapitana 15 sierpnia 1924 (starszeństwo z dniem 15 sierpnia 1924 i 327 lokatą w korpusie oficerów piechoty)[4]. W 1932 roku pełnił służbę w Departamencie Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych[5]. W 1939 roku pełnił służbę w Wydziale I Ogólnym Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisku kierownika referatu 4 podoficerów zawodowych i nadterminowych[6][7].

W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli radzieckiej. Według stanu na dzień 17 października 1940 był jeńcem obozu orańskiego. Wysłany do obozu w Kozielsku, dokąd dotarł 1 listopada 1939. 22 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD[6] – lista wywózkowa 040/3, poz. 89, nr akt 1675 z 20.04.1940[8]. Został zamordowany między 23 a 24 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim[6]. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943.

Życie prywatne | edytuj kod

Mieszkał w Warszawie[6]. Żonaty z Julią z Koskowskich, miał córkę Barbarę[1].

Upamiętnienie | edytuj kod

  • Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień majora[9]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 14384) – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie żołnierzy polskich zamordowanych w Katyniu i innych nieznanych miejscach kaźni, nadane przez Prezydenta RP na Uchodźstwie profesora Stanisława Ostrowskiego (11 listopada 1976).
  • Krzyż Kampanii Wrześniowej – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie pamiątkowe wszystkich ofiar zbrodni katyńskiej (1 stycznia 1986).

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, Warszawa 2000, s. 278 .
  2. „Dziennik Personalny” (R. 3, Nr 1), Warszawa: MSWojsk., 26 stycznia 1922, s. 66 .
  3. Lista starszeństwa oficerów zawodowych, Warszawa: MSWojsk., 1922, s. 85 .
  4. „Dziennik Personalny” (R. 5, Nr 131), Warszawa: MSWojsk., 17 grudnia 1924, s. 740 .
  5. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 54, 435.
  6. a b c d УБИТЫ В КАТЫНИ, Moskwa 2015, s. 403 .
  7. JędrzejJ. Tucholski JędrzejJ., Mord w Katyniu, 1991, s. 138 .
  8. JędrzejJ. Tucholski JędrzejJ., Mord w Katyniu, 1991, s. 701 .
  9. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  10. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  11. Rocznik Oficerski, Warszawa: MSWojsk., 1924, s. 206 .
  12. „Dziennik Personalny” (R. 17, Nr 1), Warszawa: MSWojsk., 19 marca 1936, s. 3 .

Bibliografia | edytuj kod

  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
  • УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, ​ISBN 978-5-78700-123-5​.
  • Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943.
  • Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.).Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ​ISBN 83-905590-7-2​.
Na podstawie artykułu: "Jan Komarnicki (1894–1940)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy