Jan Konopnicki


Jan Konopnicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Konopnicki (ur. 1905, zm. 29 listopada 1980 w Krakowie) – polski pedagog.

Pochodził ze Lwowa[1]. Był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Interesował się głównie przyczynami powodzeń i niepowodzeń szkolnych, uwarunkowaniami społecznymi procesów wychowawczych, pomiarem osiągnięć szkolnych, a także psychospołecznymi podstawami kształcenia. Podczas II wojny światowej organizował Polskie Studium Pedagogiczne w Edynburgu[1]. Zmarł 28 listopada 1980 w Krakowie[1]. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2].

Ważniejsze prace | edytuj kod

  • O metodach nauczania (1948)
  • Problem opóźnienia w nauce szkolnej (1961)
  • Powodzenia i niepowodzenia szkolne (1966)
  • Niedostosowanie społeczne (1971)

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 41, s. 97, Czerwiec 1981. Koło Lwowian w Londynie. 
  2. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Jan Konopnicki. rakowice.eu. [dostęp 2019-04-17].

Bibliografia | edytuj kod

  • W. Okoń, Nowy słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Akademickie "Żak", Warszawa 2007, s. 190.
Rektorzy Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Konopnicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy