Jan Marcin Bogusz


Marcin Bogusz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Jan Marcin Bogusz) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marcin Bogusz[1], lub Marcin (Franciszek) Bogusz[2], Marcin (Jan) Bogusz[3], Jan Marcin Bogusz[4] herbu Półkozic (zm. 1705) – podkomorzy podolski, starosta dźwinogrodzki.

Syn Jana, kasztelana zawichojskiego i jego drugiej żony Marianny Kalinowskiej, łowczanki podolskiej.

Sławę zyskał jako dobry żołnierz. Odznaczył się przy oblężeniu Kamieńca Podolskiego. Pomagał Koniecpolskiemu przy ustalaniu granicy polsko-tureckiej. Ożenił się z Marianną Stempkowską.

Przynajmniej od 1671 rotmistrz królewski, w tym roku wspomniany jako podstoli nowogrodzkosiewierski, później jako podstoli czernichowski. W 1683 został dowódcą chorągwi pancernej pod Wiedniem. Od 1690 chorąży ziemi lwowskiej, od 1699 podkomorzy podolski. Poseł sejmiku podolskiego na sejm konwokacyjny 1696 roku[5]. Poseł na sejm 1701 roku i sejm z limity 1701-1702 roku z województwa podolskiego[6]. Odznaczył się w walkach z Tatarami i Turkami.

Posiadał dobra Janów pod Trembowlą oraz Haczów nad Wisłokiem.

Został pochowany w Kamieńcu Podolskiem w kościele Karmelitów Bosych.

Zdaniem Wojciecha Hejnosza, synem Jana Bogusza, podkomorzego podolskiego oraz Heleny z Lisieckich był Antoni Bogusz[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. Boniecki 1899 ↓, s. 356.
  2. Janas, Kurtyka, s. 191.
  3. Przyboś, s. 310.
  4. Hejnosz 1936 ↓, s. 215.
  5. Ewa Gąsior, Sejm konwokacyjny po śmierci Jana III Sobieskiego, Warszawa 2017, s. 93.
  6. Diariusz Sejmu Walnego Warszawskiego 1701-1702, Warszawa 1962, s. 352.
  7. Wojciech Hejnosz: Bogusz Antoni z Ziemblic, herbu Półkozic. W: Polski Słownik Biograficzny. T. II. Kraków, 1936, s. 215.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Jan Marcin Bogusz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy